تبلیغات اینترنتیclose
مازرون

مازرون
مازندران عزیزم

 معرفی جاذبه های گردشگری شهرها و شهرستانهای استان مازندران: 
گلوگاه ، بهشهر ، نکا ، ساری ، قائمشهر ، جویبار ، فریدون کنار ، بابلسر ، بابل ، آمل ، محمودآباد ، نور ، نوشهر ، چالوس ، تنکابن ، رامسر ، دماوند ، فیروزکوه ، سوادکوه ، پل سفید ، سلمانشهر 
.........................................................................................................................................
آمل
شهرستان آمل از جمله شهرهای مهم و زیبای استان مازندران است که از شمال به شهرستان محمود آباد، از شمال شرقی به شهرستان بابلسر، از شرق به شهرستان بابل، از جنوب به استان تهران و از مغرب به شهرستان نور محدود شده است. واژه آمل كه گونه پهلوی آن آموی (Amui) است، گفته می شود از قبیله باستانی آمردها یا آماردها گرفته شده است.
مورخان باستانی غربی نام این قبیله را مردی (Mardio) یا آمردی (Amardio) آورده اند. آماردها قومی نیرومند و جنگجو بوده اند و ناحیه فعلی آمل را به عنوان مركز خود انتخاب نموده و نام خود را بر نهادند و بعدها واژه "آماردها" به سبب كثرت تلفظ به آملد، آمرد و "آمل" بدل شد. 
تاریخ آمل با افسانه‌ها پیوند خورده؛ اما مدارک موجود درباره تاریخ آن، وجود شهر در دوره ساسانیان را مسجل می‌سازد. با توجه به اسناد تاریخی، این شهر حداقل از دوره ساسانی تا دوره مغول پایتخت مازندران بود و سكه هایی نیز با ضرب آمل در زمان ساسانی كشف شده است. ابن اسفندیار در تاریخ طبرستان آورده كه شهر آمل در سال 137 ه. ق. به دست مسلمین افتاد. بعد از اسلام، آمل در دو سوی رودخانه هراز گسترش یافت و قصر حاكم در جزیره‌ای که وسط رودخانه قرار داشت، بنا گردید. 
دخمه های سنگی (كافركلی) رینه، راه باستانی تنگه بند بریده و تصویر حجاری شده شاه و یاران او برسنگ، كاروان سرای گمبوج، قلعه ملك بهمن، مسجد جامع، مسجد امام حسن عسگری، مسجد آقا عباس، بقعه متبركه سه سید، امامزاده ابراهیم، بقعه متبركه میر بزرگ، پل دوازده چشمه، امامزاده عبدالله و امامزاده قاسم، آبشار شاهاندشت، آبشار تیمره، آبشار پرومد، آب گرم رینه، آب معدنی استراباكو، آب معدنی آمولو، چشمه آبگرم آب آهن یا آب فرنگی، چشمه آبگرم آب اسك، دریاچه ساهون، دریاچه سدلار، غار سیاه پور، بازارقدیمی، بقعه میر‌حیدر، پل دوازده پله، حمام اشرف، قلعه شاهاندشت و مشهد میر بزرگ از جمله مكان‌های دیدنی و تاریخی شهرستان آمل به شمار می‌آیند. 
آرامگاه سه سید میر حیدر آملی:این مکان مدفن ابوالقاسم پسر ابوالحسن رویانی است که در سده ششم ه. ق. وفات یافته است. در طی قرون هشتم و نهم هجری قمری سه تن از سادات و عرفا در این محل مدفون گردیدند که یکی از آنها علامه میر حیدر آملی است که از متفکران و مشاهیر شیعه بوده است. بانی این مکان سید عزالدین بن سید بهاالدین آملی است. 
قلعه ملک بهمن لاریجان:این قلعه از قلعه‌های عظیم البرز است که در جاده هراز بخش لاریجان شهرستان آمل و مشرف به قریه شاهان دشت در ۷۵ کیلومتری جنوب آمل قرار دارد. این قلعه متعلق به حکام پادوسبان است که به رویان، نور، کجور و رستمدار حکومت داشته‌اند. بنای قلعه بر روی صخره‌ای حدود ۲۲۰ متر بالاتر از سطح اراضی شاهان دشت از لاشه سنگهای بزرگ و کوچک و ملات گچ ساخته شده که به صورت طبقه طبقه و شامل اتاق ها و قسمت‌های مختلف ساختمانی است.
.........................................................................................................................................
بابل
شهرستان بابل از شمال به شهرستان بابلسر، از مشرق به شهرستان قائم شهر و سواد كوه، از جنوب به كوهپایه ها و دامنه های شمالی رشته كوه های البرز و از مغرب به شهرستان آمل محدود است. این شهرستان هم اكنون بابل به لحاظ گسترش آموزش عالی، ارائه خدمات تخصصی پزشكی، برخورداری از زیر ساخت های مخابراتی و ارتباطی، وسعت اراضی حاصلخیز كشاورزی، در سطح استان دارای موقعیت ممتازی می باشد.
بنا به روایات و نوشته های مورخان، شهر بابل امروزی شهری بود نزدیك دریا، پاک و مقدس و با توجه به نفوذ دین زردشت در دوران باستان؛ بومیان آن را "مه میترا" یا جایگاه میترای بزرگ، معبد یا آتشكده بزرگ میترا می نامیدند. البته این نکته لازم به ذکر است که بر این موضوع اتفاق نظر کلی وجود ندارد و برخی معتقدند "مه میترا" با بابل کنونی حدود 20 کیلومتر فاصله دارد. در اواخر قرن سوم هجری مورخان اسلامی از "مامطیر" به عنوان یكی از نواحی طبرستان نام برده اند. در مورد شكیل گیری شهر بابل برای اولین بار در سال 881 هجری قمری "ظهیر الدین مرعشی" در "تاریخ رویان"، از دهی به نام بارفروش نام برده است. این ده در همین مكانی واقع بوده كه امروزه شهر بابل است لذا می توان آنرا هسته اولیه بابل كنونی به حساب آورد. در زمان صفویه عمارت های زیبایی در این شهر ساخته شد. در سال 1311 به مناسبت مجاورت "بابل رود" كه در غرب این شهر جریان دارد، "بابل" نامیده شد. 
گنجینه بابل، بقعه امامزاده قاسم، مسجد جامع، مسجد محدثین (مقبره شیخ كبیر)، تكیه سرحمام، تكیه حصیر فروشان، تكیه مرادبیك، خانه اوصیا، خانه نجفی، حمام میرزا یوسف، بقعه متبركه سلطان محمد طاهر، بقعه متبركه درویش فخرالدین، امامزاده محمد مشهد سرا، برج سرست، تكیه مقری كلا، شیخ موسی، آبگرم معدنی  و روستای آرزو، پل محمدحسن خان و پیر علم از جمله دیدنی های این شهرستان می باشند.
.........................................................................................................................................
تنكابن
شهرستان باصفا و زیبای تنكابن با جنگل‌های معروف و دیدنی های متعدد طبیعی چون رودخانه‌ها، آبشارها، چشمه‌ها، دهكده های زیبای توریستی، منطقه شناخته شده‌ای در استان مازندران است. این شهرستان از شمال به دریای کاسپین (دریای مازندران)، از مشرق به شهرستان چالوس از جنوب به استان قزوین و از غرب به شهرستان رامسر محدود است. با توجه به متون تاریخی، تنكابن یكی از بخش های مهم طبرستان در آغاز اسلام بود. 
تنكابن نیمی از دوران تاریخی خود را با گیلان همگام بوده و از همین رو لهجه مردم این شهر به گیلكی نزدیك است. تنكابن، كلارستاق و كجور را "محال ثلاثه" نیز گفته اند كه مركز آن خرم آباد بوده است. شهر فعلی تنكابن در دوره رضا شاه احداث شد. در جنوب خرم آباد آثاری از قلاگردن یا قلعه گردن باقی است. این قلعه ظاهرا همان قلعه "تنكا" است كه نام تنكابن برگرفته از آن است. "مولانا اولیاء الله" در وقایع سال 506 ه. ق. از قلعه تنكا و "سید ظهیر الدین" در وقایع سال 789 ه. ق. از دژ تنكا نام برده اند. مناطق خرم آباد، دو هزار و سه هزار و لنگای تنكابن از دیدگاه پژوهش های باستان شناسی حایز اهمیت است. 
سواحل زیبای دریای مازندران، جنگل های بی شمار و سبز، دریاچه ها، رودخانه ها و چشمه های پرشماری كه در مناطق دور و نزدیك این ناحیه پراكنده شده اند، پارك های طبیعی متعدد چون پارك محلی خشكه داران و غارهایی چون غار خرم آباد تنها بخشی از دیدنی های این شهرستان زیبا را تشكیل می‌دهند. قلعه گردن در جنوب خرم آباد، گورستان های قدیمی معروف به گبری، راه شاه عباسی، بقعه متبركه "سید ابوالحسین الموید بالله" از بزرگان زیدیه در دهكده "لنگا" و مزار فرزندش معروف به امامزاده قاسم در دهكده "جزما"ی دو هزار، ساختمان شهربانی قدیم، ساختمان شهرداری، پل چشمه كیله، قله سیالان، دشت دریاسر، آب گرم فلک ده و غار دانیال نیز از دیگر دیدنی های مهم این شهرستان به شمار می آیند.
.........................................................................................................................................
رامسر
شهرستان رامسر یکی از شهرستان های مهم استان مازندران است که از شمال به دریای کاسپین (دریای مازندران)، از جنوب به بلندی‌های البرز میانی، از غرب به شهرستان رودسر (از استان گیلان) و از شرق به شهرستان تنكابن محدود می‌شود. ارتفاع تقریبی آن 20 متر از سطح دریای آزاد پایین‌تر و آب و هوای آن نسبتا معتدل و مرطوب است. سابقه و پیشینه تاریخی رامسر در برخی منابع و متون، حدود ده‌ ‌قرن آورده شده است. 
رامسر پیش از سال 1310 ه. ش. دهی آباد به نام "سخت سر" بود. تغییرات ایجاد شده در سال های اخیر باعث گردیده هم اکنون این شهرستان به یکی از بهترین‌ و معروف‌ترین گردشگاه های شمالی ایران بدل گردد. 
شهرستان توریستی رامسر در دامنه‌های جنگل و كرانه‌های دریای مازندران در فضایی رویایی و سرسبز واقع شده و از زیباترین نواحی شمال كشور و استان مازندران به شمار می‌رود. رامسر تلاقی زیبایی هاست و در مركز ثقل زیبایی‌های شگفت انگیز طبیعی واقع شده و عظمت الهی را به رخ بندگان خدا می كشد. با این اوصاف دیدنی های فراوانی برای این شهرستان می توان برشمرد که از آن میان می توان به موارد زیر اشاره نمود:
جواهرده، جنگل دال خانی، قله مارکو، چارک جنگلی صفارود، آبشار ایج یا ده‌قلو در روستای ایج اشكور، آبشار ازارك در سنگ پشته رامسر، آبشار ریش براز و چشمه های جواهرده، كتالم و سادات محله.
.........................................................................................................................................
چالوس
شهرستان چالوس یكی از زیباترین، معروف‌ترین و مهم‌ترین مناطق شمالی كشور است كه طبیعت زیبای آن، جاده‌ی مشهور آن و جاذبه‌های متعدد تاریخی و طبیعی، سبب شده این منطقه مورد توجه هر گردشگر خارجی و داخلی باشد. این شهرستان از شمال به دریای مازندران، از جنوب به رشته كوه البرز، از شرق به نوشهر و از غرب به تنكابن محدود می شود. با این كه چالوس درمنطقه ای جلگه ای قرار دارد، در جنوب آن كوه های پوشیده از جنگل "فشكور" و "تجك" دیده می شوند. 
چالوس از مناطق قدیمی استان مازندران می باشد که در جلگه میانی سواحل دریای مازندران واقع شده است. نام این منطقه در گذشته های دور "سالوس" یا "شالوس" و "چالس" ثبت شده كه در پیرامون آن دو شهر كوچك دیگر به نام های "كبیره" و "كچه" نیز وجود داشته است. چالوس در زمان حمله امیر تیمور تخریب شد و سپس تا قرن های متمادی به صورت روستایی كوچك درآمد. در دهه اول قرن حاضر با پشتیبانی دولت وقت، رفته رفته به شهری زیبا با امكانات فراوان جهانگردی تبدیل شد.
دیدنی‌های متعددی در سرتاسر شهرستان چالوس پراكنده شده است. آبشار اكاپل در جنگل‌های سردی چال كلاردشت، آبشار هریچان در روستای هریچان (نزدیك گردنه هزارچم)، پارك جنگلی چالوس در كیلومتر 7 جاده چالوس–تهران، پارك جنگلی نمک ‌آبرود در چالوس (به همراه تله کابین نمک آبرود)، دریاچه ولشت در جنوب غربی چالوس و منطقه كلاردشت، پارك جنگلی  فین، دریاچه سد دریوك در دره ولی آباد هزارچم، كلارتپه در چالوس، مرداب كندوچال در میان جنگل چالوس و ده‌ها عارضه طبیعی دیگر تنها بخشی از چشم اندازهای زیبای این منطقه را تشكیل می‌دهد. پل چالوس بر روی رودخانه چالوس، پل سرخ رود بر روی رودخانه هراز، كاخ اجابت در روستای اجابت از بخش كلاردشت و كاخ چای‌خوران در چالوس نیز از جمله مكان‌های تاریخی این منطقه هستند كه نشان از اهمیت و قدمت تاریخی آن دارند. 
کلاردشت: (طبیعت زیبا و دیدنی منطقه کلاردشت؛ چالوس) کلاردشت در قلمرو استان مازندران بوده و از توابع مهم و خوش آب و هوای شهرستان چالوس به حساب می آید که از جنوب به قله تخت سلیمان تا حدود گردنه کندوان و از شمال به دریای کاسپین (دریای مازندران) و شهر تنکابن، از شرق به چالوس، نوشهر و کجور و از غرب به قزوین و الموت محدود است. از آثاری که در ناحیه کلاردشت و تپه های اطراف آن کشف شده معلوم می شود که قسمتی از این منطقه در ادوار باستانی، آباد و دارای ساکنینی بوده است.
ساختار کوهستانی و جنگلی کلاردشت دارای آب و هوایی معتدل است. به لحاظ آب و هوا، به علت مسافت 40 کیلومتری با دریای کاسپین (دریای مازندران)، رطوبت آن پایین است. هر چند وجود رشته کوههای البرز در کناره های دریای کاسپین (دریای مازندران) موجب متوقف شدن رطوبت در دامنه های آن گردیده و سبب بارش باران فراوان در این ناحیه از شمال کشور می شود ولی بخشی از این بارندگی ها در ارتفاعات کلاردشت منجر به بارش برف شده و به همین دلیل است که هوای کلاردشت در مقایسه با دیگر مناطق استان مازندران خنکتر و مطبوع تر است. جنگل های انبوه و سرسبز، رودخانه ی سرد آبرود، قله ی علم کوه و تخت سلیمان، آب و هوای فرح بخش از دیگر مشخصه های این منطقه است. 
چشم انداز بسیار زیبا و شگفت انگیز کلاردشت، چشم هر بیننده ای را خیره می سازد. کوههای سربه فلک کشیده علم کوه وتخت سلیمان در بخش غربی، جنگلهای انبوه و پهناور عباس آباد در بخش شمالی، جنگلهای طبیعی با مناظر سحرآمیزش در بخش جنوبی، کوه های کم ارتفاع و روستاهای آرمیده بر دامنه این کوهها در بخش شرقی، کلاردشت را به صورت منظره ای بدیع و دیدنی در آورده است.
.........................................................................................................................................
نوشهر

شهرستان نوشهر یكی از شهرستان‌های استان مازندران است كه از شمال به دریای کاسپین (دریای مازندران)، از جنوب به خط الرأس رشته‌كوه‌های البرز، از شرق به شهرستان نور و از غرب به شهرستان چالوس محدود می‌شود. نوشهر كه در سابق دهكده ای به نام "خواجک" یا "خواچک" بود، به علت وضعیت خاص ساحلی و استعداد بندری، مورد توجه "حبیب الله خان سردار خلعتبری" پدر "محمد ولی خان تنكابنی" قرار گرفت و رو به آبادانی گذاشت و به "حبیب آباد" معروف شد. 
.........................................................................................................................................
نور
نور منطقه‌ای زیبا و توسعه یافته در استان سرسبز مازندران است که از شمال به دریای کاسپین (دریای مازندران)، از شرق به آمل، از جنوب به رشته‌كوه‌های البرز و لاریجان (شهرستان آمل) و از غرب به شهرستان نوشهر محدود می شود. نور در گذشته به "سولده" معروف بوده و از قدیمی ترین مناطق مازندران به شمار می‌آید. وجه تسمیه نور منتسب به رود نور است كه به دلیل زلالی آب و انعكاس نور در آن به این نام خوانده شده است. 
نور در زمان های گذشته به سبب موقعیت طبیعی و سوق الجیشی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بوده است. وجود قلعه و استحكامات متعدد در این منطقه و منطقه كجور، تایید کننده این ادعا است. 
كرانه های دریای کاسپین (دریای مازندران)، آبشار سوا سره در ناحیه ای از توابع بلده، پارك جنگلی نور در 2 كیلومتری شهر نور، غار پیرزن جانی در روستای اوكلاو نور، بقعه آقا شاه بالو زاهد در 21 كیلومتری جنوب شرقی سولده در روستای آهودشت نور، بقعه سلطان احمد، پل خشتی نور، خانه نیما در روستای یوش از توابع بلده، كاخ تمیشان در 5 كیلومتری شرق نور، قلعه پولاد بلده و آبشار آب پری، معروف‌ترین مكان‌های دیدنی و تاریخی این شهرستان را تشكیل می‌دهند. 
.........................................................................................................................................
دماوند

        آمد ز کوهســــــار دماوند کیقباد                         شد کشور از قدومش چون روضه ی جنان 
                                                                                                      (ملک الشعرای بهار)

شهرستان دماوند در شرق استان تهران در مسیر تهران به فیروزکوه قرار گرفته است. این شهرستان به دلیل وجود آثار تاریخی و سابقه سکونت از یکسو و وجود شرایط آب و هوایی مناسب در تابستانها و جاذبه های طبیعی از سوی دیگر؛ در جهانگردی استان دارای نقش و اهمیت است. این شهرستان با مساحتی حدود 188 هزار هکتار در میان شهرستانهای فیروزکوه، آمل، ورامین، گرمسار و تهران قرار دارد و منطقه ای کوهستانی است که متوسط ارتفاع آن از سطح دریا حدود 2000 متر است. از میزان 188هزار هکتار مساحت شهرستان، 83 درصد جزو منابع ملی و 16 درصد جزو زمین های کشاورزی و حدود یک درصد بقیه نیز جزو حوزه شهری است.
طبیعت دماوند شامل تنوع گونه های کمیاب می باشد و دارای جانورانی همچون کل، بز، میش، پلنگ به عنوان عمده ترین حیوانات موجود حیات وحش شهرستان و علاوه بر آن پرندگان گوناگونی نظیر کبک، تیهو، کبک دری، پرندگان شکاری مانند عقاب طلایی، قرقی، دلیجه میباشد. این شهرستان از لحاظ کشاورزی نیز بسیار حائز اهمیت بوده و بخش قابل توجهی از محصولات کشاورزی مورد نیاز استان تهران را تامین میکند؛ و از معروفترین محصولات آن میتوان از سیب دماوندی نام برد.

         این یک گوید بیا به ســــیب دماوند                                   آن یک گوید بیا به آلوی قزوین 
                                                                                                    (ملک الشعرای بهار)

آثار تاريخی و فرهنگی موجود در شهرستان دماوند نيز از دید آنوبانینی نمايشگر قدمت تاريخی اين منطقه از استان تهران است. برج و مقبره شبلی که مربوط به قرن 5 هجری قمری است، معروف ترين بنای تاريخی ناحيه بوده و قلعه باستانی گل خندان که در دوره ساسانی ساخته شده، از ديگر آثار تاريخی شهرستان دماوند است. مساجد، امام زاده ها و بقعه ها که به سده های مختلف تعلق دارند، نيز در قسمت های مختلف شهرستان دماوند پراکنده شده اند و از جمله آثار تاريخی استان تهران به شمار می آيند. 
چند دهه قبل نزدیک شهر دماوند دو ظرف سفالین قرمز رنگ، بدون پایه به طور اتفاقی به دست آمد. قسمتی از ظرف به شکل سر گوزن بود و نیز در همین مکان دو سکه از فرهاد دوم (۱۳۸ پ.م) و مهرداد دوم (۸۸-۱۲۳ پ.م) اشکانی کشف شد. همچنین روی یک مهر ساسانی که در دماوند کشف شد، نام دمباوند حک شده است. در متون اسلامی نیز نام این محل به صورت دنباوند آمده است. 
شاهنامه فردوسی را میتوان در شمار اسناد قدیمی که از دماوند نام برده است، به شمار آورد. فردوسی بارها از این شهر در شاهنامه نام برده است. کوه دماوند آشیانه سیمرغ، محل پرورش زال، محل به بند کشیده شدن ضحاک مار دوش توسط فریدون و  محل و قوع بسیاری از اسطوره های ایرانی است.

           بیاورد ضــــحاک را چون نوند                                            به کوه دماوند کردش به بند 
                                                                                                    (شاهنامه فردوسی)
.........................................................................................................................................

فیروزکوه

     
خورشید اگر ز گنبد فیروزه سر زند                                         فیروزکوه مطلع این آفتاب شد 
                                                                                                (ادیب الممالک فراهانی)

شهرستان فیروزکوه در شرق شهرستان دماوند قرار گرفته و شرایط آب و هوایی سردتری در مقایسه با شهرستان دماوند دارد. آثار تاريخی و فرهنگی متعددی نيز در شهرستان فيروزکوه قرار گرفته که قدمت تاريخی اين منطقه را می نماياند. نقش برجسته تنگ واشی که به دوره قاجاريه تعلق دارد، کاروان سراها و قلعه های قديمی، قبرستان های تاريخی و کهن به همراه بقعه امام زاده های متعددی که در اين شهرستان وجود دارند، از جاذبه های تاريخی شهرستان فيروزکوه به شمار می آيند. به نظر آنوبانینی آنچه بر اهیمت گردشگری این شهرستان می افزاید شرایط آب و هوایی و جاذبه های طبیعی گردشگری آن است. وجود غار بورنیک و دریاچه آهنگ، رودخانه حبله رود و باغات سر سبز از جاذبه های طبیعی این منطقه هستند. در حال حاضر بیشترین بازدید از منطقه بخاطر بازدید از روستای ساواشی و تنگه واشی و حجاریهای دوره قاجاریه در مسیر رودخانه حبله رود انجام می گیرد و به نوعی می توان گفت که فیروزکوه نیز از نظر عملکرد گردشگری، بیشتر در سطح محلی و استانی عمل می کند. از طرف دیگر آثار فرهنگی موجود که بیشترین تعداد آن امامزاده ها و قلعه ها هستند، بیشتر در سطح خود شهرستان دارای اهمیت بوده و در سکونت گاههای روستایی شهرستان پراکنده اند.
.........................................................................................................................................
قائمشهر
شهرستان قائم‌شهر یكی از شهرستان‌های استان مازندران است كه در شمال این استان واقع شده است. شهرستان قائم شهر از شمال به جویبار، ‌از شرق به ساری، از جنوب به سوادكوه و از غرب به بابل محدود می‌شود. قائمشهر به لحاظ عبور ارتباط ریلی و جاده فیروزكوه و نزدیكی به شهرهای بابل و ساری از موقعیت ممتازی در استان برخوردار است. 
قائم شهر احتمالا در گذشته محل زندگی اقوام تپوری بوده و در متون تاریخی به نام جمنو، چمنو، جمنان، علی آباد شاهی و قائمشهر خوانده  شده است. از جمله دیدنی های این شهرستان علاوه بر مناظر بکر و دیدنی آن می توان به تپه باستانی طالقانی، برج  آرامگاهی سید محمد زرین نوا و سه تپه باستانی گردكوه جمنان، تپه امام‌زاده كتی در قائم شهر، دریاچه گل‌پل در جنوب شرقی قائم شهر، تكیه كردكلا در 28 كیلومتری شمال شرقی قائم شهر و چنار امام زاده یوسف رضا در محل بیمارستان رازی اشاره نمود. 
.........................................................................................................................................
محمود آباد
شهرستان محمودآباد یكی از شهرستان های زیبای مازندران است كه از شمال به دریای کاسپین (دریای مازندران)، از شرق به بابلسر، از جنوب به آمل و از غرب به نور محدود می‌شود. 
محمودآباد در گذشته پیش‌بندر آمل (و جزئی از آن) بوده و به عنوان یكی از كانون‌های حمل و نقل كالاهای تجاری ایران و روسیه ایفای نقش می‌كرد که با توسعه بنادر نوشهر و انزلی از اهمیت آن كاسته شد. 
محموآباد یكی از زیباترین سواحل دریای کاسپین (دریای مازندران) را دارد كه از نظر توسعه توریسم ساحلی از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. سواحل زیبای دریای کاسپین (دریای مازندران) مهم‌ترین جاذبه شهرستان محمودآباد را تشكیل می‌دهد.
.........................................................................................................................................
ساری
ساری، مركز استان مازندران است كه مهم ترین منطقه‌ استان به شمار آمده و یكی از جذاب‌ترین و زیباترین مناطق شمالی كشور ایران محسوب می‌شود. 
این شهر دارای قدمت تاریخی کهن است و در زمان سلوكیه به نام سیرنیكس شناخته می شده است. بعدها در دوره ساسانی به سارویه و در ادوار اسلامی به ساریه و ساری تغییر نام داد. شهرستان ساری از طبیعتی گیرا، جذاب و بسیار ارزشمند برخوردار بوده و همواره مورد نظر حكام محلی قرار داشته است. به همین لحاظ عمارت‌ها و كاخ‌های قدیمی در كنار طبیعت جذاب، مهم ترین دیدنی های این منطقه را تشكیل می‌دهند. 
خزرآباد، سواحل زیبای دریای کاسپین (دریای مازندران)، آبشار داراب كلا، پارك جنگلی میرزا كوچك خان، پارك جنگلی شهید زارع، پناهگاه حیات وحش دست تاز، رودخانه‌های متعدد، غار هیلدو و مجموعه تالابی سراندون و بالندون مهم ترین مناطق طبیعی و دیدنی این منطقه را تشكیل می‌دهند. آب انبار میرزا مهدی، آب انبار نو، امام زاده عباس، امام زاده یحیی، امام زاده عیسی بن كاظم و بقعه شاطر گنبد، برج رسكت، برج سلطان زین العابدین و مجموعه كاخ های فرح آباد نیز از جمله مهم‌ترین مكان‌های تاریخی و دیدنی این منطقه به شمار می‌آیند.
.........................................................................................................................................
بابلسر
شهرستان بابلسر یكی از شهرستان های زیبا و سبز مازندران است كه از شمال به دریای کاسپین (دریای مازندران)، از شمال شرق به جویبار از جنوب به بابل از جنوب غربی به آمل و از شمال غربی به محمود آباد محدود می‌شود. 
بابلسر در گذشته "مشهد سر" خوانده می شد و برخی معتقدند این مكان را از آن جهت مشهد سر می نامند كه راس امامزاده ابراهیم بن موسی الكاظم (ع) ملقب به ابو جواد در این مكان مدفون است. این شهر در سال 1311 هجری شمسی به بابلسر تغییر نام داد. 
بابلسر اكنون یكی از بهترین و زیباترین گردش‌گاه ها و استراحت‌گاه‌های شمال ایران به شمار می رود كه نقش توریستی و تفریحی آن، این شهر را به یكی از جاذبه های گردشگری جدید تبدیل كرده است. از مراكز دیدنی آن می توان برج آرامگاهی امامزاده ابراهیم (ع)، دانشكده ادبیات (هتل قدیم بابلسر)، پل فلزی، بنای شهربانی، بنای بهداری و میدان اصلی شهر را نام برد

 



برچسب ها: ,
امتياز : 0 | نظر شما : 1 2 3 4 5 6 | لينك ثابت
ادامه مطلب...
نوشته شده در تاريخ سه شنبه 29 شهريور 1390 توسط مازرون
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک