خرید کریو

خرید vpn

خرید کریو

خرید vpn

خرید وی پی ان

وی پی ان

دانلود فیلم

مازرون

مازرون
مازندران عزیزم

به عنوان چند نمونه از غذاهاي محلي مازندران ميتوان از غذاهاي زير نام برد:
آغوز مسما: خورشتي كه از گردو، مرغ، ترشي انار درست مي شود.
ته چين: برنج همراه با گوشت. 
ترش ترشو: برنج را همراه با حبوبات، ترشي آلوچه، مانند آش درست مي كنند.
دوپتي: دوغ را به حبوبات پخته شده و سير داغ اضافه مي كنند.
اسپناساك: اسفناج پخته همراه دانه انار، عدس، سير داغ، رب گوجه و آب انار و نارنج.
آش كدو: برنج پخته، كدوي پخته و له شده كه آب زرشك و شكر به آن اضافه شده است. 
نازخاتون: بادمجان كبابي و له شده كه به آن آبغوره، ريحان، جعفري و سير كوبيده اضافه مي شود. 
اسپنا مرجي: شامل اسفناج پخته، عدس، سير، و انار ترش است.
كهي انار: كدوي پخته همراه باقلا و عدس پخته شده با گردوي ساييده و دانه انار، كه سير داغ به آنها اضافه شده و مخلوط آن را همراه پلو مي خورند.
قليه: عدس، باقلا، اسفناج سرخ شده، گوشت، گردو ساييده شده را با هم مخلوط مي كنند و دانه انار را در آخر اضافه مي كنند موقع خوردن سير داغ روي غذا مي ريزند.
خورشت آلو: مرغ پخته همراه دانه انار، آلو سرخ شده و پياز داغ. 
انواع نان و شيريني
آغوزنون: آرد گندم، شير، تخم مرغ و شكر رابا هم مخلوط نموده سپس لاي خمير را گردو مي گذارند.
پشت زيك: شكر يا قند را در يك قاشق آب حل کرده روي اجاق ميگذارند بعد روغن و مقداري كنجد به آن اضافه كرده مايه را در سيني مي ريزند و به اندازه دلخواه برش مي دهند.
پيس گنده: اين شيريني شامل گردوي ساييده شكر قرمز و يا شيره خرمالو و آرد برنج سرخ شده و كنجد است.
رشته به رشته: برنج را خيسانده آرد مي كنند و با آب خمير مي كنند. روي تشت كمي زرده تخم مرغ و كره مي مالند و خمير را روی تشت به شكل رشته مي ريزند بعد سرخ مي كنند روي رشته به رشته پودر قند و هل كوبيده مي ريزند. نون قندي،دله دكرده نون، آب دندون، نسري، كوناك و تون سرنون از ديگر شيريني هاي مازندراني است. 
تهيه شكر قرمز به روش سنتي: در چند دهه گذشته به منظور تهيه شكر قرمز كشت گياه نيشكر در مناطق جلگه اي استان مازندران رواج داشته است. براي گرفتن شيره نيشكر و تبديل آن به شكر قرمز از وسيله اي چوبي به نام كليا كه به ابتكار اهالي محل تمامي از چوب ساخته شده استفاده مي شود. به اين منظور سرپناهي به ابعاد تقريبي 5*15 متر مربع با مصالح سنتي موجود در محل كه بيشتر از ني و چوب بود برپا مي شد و در وسط اين سرپناه كليا قرار مي گرفت. اين وسيله چوبي بانيروي محركه حيواناتي مانند گاو يا اسب به دور محوري حركت دوراني داشته و در حين چرخش قطعات كوچك ساقه نيشكر در محلي به نام كليادار فشرده شده و شيره نيشكر بر اثر فشار وارد شده به ساقه نيشكر ، به وسيله لوله چوبي به نام سله به داخل ظرف چوبي به نام نوكا مي ريخت و با جوشانيدن شيره نيشكر در ديگ هاي مخصوص پس از طي مراحلي شكر قرمز جهت مصارف غذايي توليد مي شد.
انواع شربت: بهار نارنج، آلبالو، انار
انواع ترشي: بادمجان ترشي، سير ترشي، هفت بيجار، ترشي يارمسي 
انواع مربا: مرباي به، مرباي آلبالو، مرباي سيب، مرباي پرتقال، مرباي انجير، مرباي هويچ، مرباي بالهنگ



برچسب ها: غذاهای محلی مازندران،,
امتياز : 0 | نظر شما : 1 2 3 4 5 6 | لينك ثابت
ادامه مطلب...
نوشته شده در تاريخ سه شنبه 29 شهريور 1390 توسط مازرون

 محوطه باستان شناختی مازندران از نظر ناهمواري ها از دو بخش كوهستاني در جنوب و جلگه هاي آبرفتي در شمال تشكيل شده است . بخش جلگه اي منطقه كه از دشت رسوبي تشكيل شده، شامل آبرفت هاي جوان دوره كواترنري و نيز تراس هاي مخروط افكنه هاي حاصل از آنهاست.
مطالعات علمي باستان شناسي مازندران با حفاري غار كمربند در سال 1328 خورشیدی (1949 م) توسط (كارلتون استانلي كون) از دانشگاه فيلادلفياي آمريكا شروع و نخستين شواهد زندگي ساكنان اوليه در مازندران شناسايي شد. باحفاري اين غار 28 لايه 20 سانتيمتري شناسايي شد كه از زواياي تاريك زندگي گروه هاي اوليه را تا حدي روشن نمود. در ميان بقاياي به دست آمده، تعدادي قطعات سفال از دوره سفال گري يافت شد.
با توجه به آثار به دست آمده در اين غار مي توان نتيجه گرفت كه اساس اقتصاد معيشتي ساكنان غار كمربند در دوران نو سنگي بدون سفال و فراپارينه سنگي بر سيستم شكار و رمه داري استوار بود.
در دوره بعد يعني دوره نو سنگي با سفال، ساكنان غار كمربند روش استفاده از غلات را مي دانستند واين امر از درخشندگي بسياري از ابزارهاي سنگي كه در نتيجه رسوب سيليكات موجود در ساقه گياهان و غلات در اثر استفاده زياد به وجود آمده، قابل استنباط است. باتوجه به آزمايشات كربن 14 قديمي ترين دوره سكونت در اين غار 9530 سال پيش از ميلاد تشخيص داده شد.
در سال هاي بعد يعني در سال 1330 خورشیدی (1951م) (پروفسور استانكي كون) به منطقه بازگشت و اين بار در غار (هوتو) نزديك غار كمربند، حفاري باستان شناسي را به منظور شناسايي روند تطور زندگي ساكنان منطقه ادامه داد.
طي چهار گمانه حفر شده در اين غار، آثار و شواهد مادي زندگي انسان از دوره فراپارينه سنگي تا دوره اسلامي شناسايي شد. از جمله اين آثار مي توان به سفال هاي پوك و ترد نوع كمربندي و ابزارو مصنوعات سنگي و بقاياي اسكلت انسان اشاره كرد. بر اساس آثار به دست آمده از غار هوتو، هشت دوره فرهنگي مشخص و ثبت شد.
روند مطالعات باستان شناسي در مازندران بعد از يك وقفه 16 ساله و مجددا ًدر سال 1967 پيگيري شد. دراين زمان دكتر (جارلزمك برني) به مازندران آمد ودر غار (علي تپه) حفاري كرد. با حفاري اين غار پيشينه سكونت گروههاي انساني درمازندران داراي قدمت بيشتري شد. آثار به دست آمده از اين غارمؤيد زندگي گروه ها بر اساس شكار جمع آوري استوار بود. با مطالعه بقاياي استخوان حيوانات شكار شده مانند غزال، بز، گوسفند، فوك، اسب، خوك و روباه چهار دوره زندگي كه بر پايه شكار استوار بود تشخيص داده شد. در سال 1379 نخستين شواهد زندگي در دشت، هم زمان با غار نشيني كشف شد. تپه(كميشاني)، (سنگ تپه) و (طوق تپه) از جمله اين محل هاي باستاني هستند كه آثار آنها داراي قدمت 9000 ساله است.
با توجه به شواهد به دست آمده، دشت هاي شرقي مازندران خصوصاً نواحي دلتايي و مخروط افكنه‌هاي آبرفتي ناشي از رودهاي فصلي در اواخر دوران نو سنگي به صورت انبوه اشغال شده و جمعيت نسبت به دوره هاي قبل، رشد بسيار داشت.
گرچه هيچ گونه شواهدي دال بر آغاز شهرنشيني در مازندران تاكنون بدست نيامد، ولي به احتمال زياد با توجه به داده هاي باستان شناختي مطالعه (گوهر تپه) شهرستان بهشهر در حوالي رستم كلا مي تواند گامي جديد در شناسايي پايان دوره نوسنگي در مازندران باشد.
مازندران به ويژه تراس هاي قابل سكونت نواحي كوهستان آن، در عصر آهن به صورت گسترده مورد توجه جوامع ساكن در منطقه يا اقوام تازه وارد قرار گرفت. مطالعه اين دوره در غرب مازندران در سالهاي پيش بسيار چشمگير است و باستان شناسان توانستند بقاياي تدفين و زندگي مادي اين اقوام را تا حدي مشخص نمايند. از مشخصه هاي اين دوره وجود سفال خاكستري است ولي سفال قرمز براق نيز در تعيين درجه پختگي هنر اين دوره قابل اهميت است.
باستان شناسي دوره هاي ماد و هخامنشي در مازندران كاملاً روشن نيست و اين امر تنها ناشي از عدم آشنايي به شاخص هاي فرهنگ اين دوران است ولي با توجه به آثار بدست آمده از حفاريها و كشف اشياي باستاني در غرب مازندران مي توان پنداشت كه اين آثار متعلق به حكومت‌گران محلي همزمان با دوره ماد يا دوره بعد از آن هستند.
شواهد فراواني دال بر ازدحام جمعيت مازندران در دوره اشكاني و تپه‌هاي فراوان باستاني در سراسر مازندران شامل گمانه زني در حاشيه رودخانه تالار، تعيين حريم تپه طالقاني قائم‌شهر و شهر تاريخي فرح آباد ساري، تعيين حريم شهر قديم آمل و تعيين حريم تپه باستاني كلار (كلاردشت) بوده است. 
آثار سیمین کلاردشت
مجموعه آثار سيمين با نقوش طلاكوب، متعلق به دوره ساساني در منطقه كلاردشت كشف شده است. از مهمترين اين آثار بشقاب قلمزني است كه سواري را در حال شكار نشان مي دهد. اين سوار با توجه به نوع تاجي كه بر سر دارد، قباد اول شاه ساساني است.
جام هاي متعدد ديگري با نقوش حيواناتي مانند شير، شير بال‌دار، عقاب و دوتنگ نقره نيز در اين مجموعه وجود دارد. زمينه يكي از اين تنگها طلايي است و روي آن تصاويري از نوازندگان و مقلدان و چهارزن رامشگر با كلاهي بر سر در داخل چهار طاق نماي جدا از هم قرار گرفته و طاق نماها متشكل از شاخه هاي درخت مو و خوشه هاي انگور است و حيواناتي مانند روباه، كبك، بلدرچين و ببر و ... بصورت برجسته نقش شده‌اند. كف تنگ محدب و با نقش دو حيوان بال‌دار كه شباهت به شير يا اژدها دارند، تزيين شده است. در دو طرف تنگ دو سر شير وجود دارد كه در ميان دهان آنها سوراخ خروج مايه تعبيه شده است. با توجه به آثار مكشوفه از كلاردشت كه به اواخر هزاره دوم تا اواخر دوره ساساني تعلق دارد، چنين نتيجه مي گيريم كه هنر فلزكاري مورد توجه هنرمندان منطقه بوده و شاهكارهاي باقي مانده نشان دهنده تداوم و سير تكاملي اين هنر و گوياي سخت كوشي صنعتگران انديشمند اين ناحيه بوده است.
تپه باستاني سرخرود 
در جنوب بخش سروخرود در يك كيلومتري روستاي (بزرو محله) محمودآباد، بند وسيعي است كه تپه باستاني قلعه كتي در كنار آن قرار دارد. در بررسي سطحي از اين تپه آثاري شامل آجر به ابعاد 8×30×30 سانتيمتر، قطعات و سفالينه قرمز و ساده لعاب‌دار با خطوط كنده متعلق به اوايل اسلام و قرون 4 الي 5 هـ.ق به دست آمد. آثار فوق اهميت باستاني اين منطقه را روشن مي سازد.
تپه طالقانی قائمشهر
اين تپه با ابعادي به طول 112 و عرض 78 و ارتفاع 5 متر در داخل بافت شهري قائم‌شهر قرار دارد. بررسي هاي اوليه تپه با توجه به كشف سفال خاكستري و سفال قرمز رنگ و گاه سفال اسلامي، مبين استقرار گروههاي انساني در دوره هاي مختلف تمدني بوده است.
در خرداد ماه سال 1376 ، 18 گمانه با حداقل عمق 5 سانتي متر و حداكثر 25/4 متر به ابعاد 5/1×5/1 و 1×1 متر حفر شد. آثار بدست آمده، غالباً سفال خاكستري و قرمز رنگ و به ندرت سفال لعاب‌دار دوره اسلامي بود.
در ميان انبوه قطعات سفال، سفال نوع خشن با خمير شن و ماسه، سفال خاكستري و قرمز رنگ با نقش داغ دار و تزئين خطوط موازي و اشكال هندسي به صورت كنده و نقش افزوده و تعدادي سفال خاكستري تيره براق جلب توجه مي نمود. قدمت اين تپه به دوره تاريخي و خصوصاً تمدن هزاره اول پيش از ميلاد مي رسد.
تپه کلار- کلاردشت
تپه باستاني كلار در دو كيلومتري شرق (حسن كيف) مركز كلاردشت با 10 تا 15 متر ارتفاع و به وسعت 50 تا 60 هزار مترمربع قرار دارد و بقاياي شهر تاريخي كلار است. بررسي اوليه اين تپه در سال 1344 خورشیدی انجام شده و قطعات سفالينه آن چنين است:
- سفال براق و سياه رنگ با نقش داغ دار، متعلق به هزاره دوم ق.م
- سفال خاكستري و قرمز هزاره اول و سفال جگري رنگ تحت عنوان (سفال كلاردشت) و سفال اسلامي
براي تعيين حريم تپه باستاني كلار، حدود 38 گمانه آزمايشي به ابعاد و در عمق هاي متفاوت حفر و نتايج زير بدست آمد:
- حريم باستاني كلار داراي ديوار دفاعي مرتفعي از سنگ هاي بزرگ رودخانه اي بوده است.
- با توجه به بقاياي ساختماني مكشوفه، محدوده هاي مسكوني خارج از ديوار اصلي شهر در دو جهت شرقي و غربي گسترده بود.
- تمامي خانه ها در جهت شمالي جنوبي بنا گرديده بود.
- در شالوده بناهاي اطراف از قلوه سنگ رودخانه و ملات استفاده شده، ليكن با توجه به ارتفاع كم ديوارهاي مكشوفه به نظر مي رسد بخش اصلي ديوارها از چوب و گل احداث شده اند.
- با توجه به كشف اشياي آهني فراوان اين فرضيه وجود دارد كه در بخشي از محدوده شهر كلار، صنعتگران به ذوب فلزات و ساخت اشياي فلزي اشتغال داشته اند. 
تپه های ابوالحسن کلا
دهكده (ابوالحسن كلا) در 20 كيلومتري جنوب بابل در مسير جاده آسفالته معروف به جاده حبيبي واقع و مجموعه تاريخي تپه هاي قلعه كتي، بازكتي، عروس و داماد كتي و حرمسرا در جنوب شرقي آن و متصل به روستا قرار دارد. سطح اين روستا در حال حاضر پوشيده از باغ مركبات و مزارع برنج و منازل مسكوني است. بيشتر اين خانه با آجرهاي بدست آمده از دل خاك احداث شده است.
مجموعه تپه هاي باستاني ابوالحسن كلا در سال 1354 توسط مرحوم موسي درويش روحاني مورد بررسي قرار گرفت. تپه قلعه كتي كه آنرا تپه شاه نشين نيز مي نامند و با فاصله كوتاهي در كنار تپه هاي بازاكتي، عروس و داماد كتي و حرمسرا قرار دارد يك مركز حكومتي بود. يافته هاي آن قطعات سفالينه از هزاره اول ق.م دوره تاريخي و اسلامي و بيانگر تداوم فرهنگي غني بين افراد ساكن است. چهارمين تپه باستاني اين مجموعه به نام حرمسرا در جنوب غربي تپه قلعه كتي و اطراف آن به وسيله خندقي عميق و عريض محدود شده است. مهمترين اثر اين تپه، چهار قطعه آجر به خط كوفي تزئيني است كه قدمت آن به آل بويه و سلجوقي مي رسد.
حريم بقعه ناصرالحق و شهر قديم آمل 
بمنظور تعيين حريم بقعه ناصرالحق و شهر قديم آمل حدود 24 گمانه آزمايشي به ابعاد 5/2×5/2 و 2×2 متر و در عمق هاي مختلف حفر شد. در پاره اي از موارد نيز گمانه ها بر اساس نياز تا حدود 5/2×6 متر و در عمق هاي مختلف زده شد. بمنظور شناخت لايه هاي باستاني در يكي از گمانه ها انجام عمليات كاوش ادامه يافت تا اينكه در عمق 80/5 متر به بستر سنگي برخورد نمود.
آثار بدست امده از قبيل سفال و شيشه بيانگر آن است كه مهمترين دوره تمدني اين منطقه، در دوران اسلام بوده و شاخص ترين سفالينه آن خصوصاً از نوع نقش كنده و لعاب پاشيده سده 5- 4 هـ.ق سفال آمل و سفال با لعاب يك رنگ متعلق به سده 7-5 هـ.ق سلجوقي است. مهمترين يافته‌هاي معماري آن مي توان راهرويي با ديوار آجري را نام برد. پي ديوارها همراه با سنگ هاي قلوه اي و آجري ملات بود و نشانه هاي باقيمانده نوع طاق ضربي را الحاق مي نمود.
ديگر كانال فاضلاب سرپوشيده اي كه سيستم معماري آن همانند فاضلاب معبد آناهيتا و شهر قديم جرجان در دوره اسلامي است.
با مطالعه آثار معمار و سفالينه ها و .... بايد اذعان نمود شهر قديم آمل از صدر اسلام تا دوره تيموري ازمدنيت و شهرنشيني پيشرفته برخوردار بود كه اوج آن سده هاي 3 تا 7 است.
شهر تاريخي فرح آباد 
روستاي فرح آباد در 28 كيلومتري شمال شرق ساري واقع است و با درياي مازندران دو كيلومتر فاصله دارد. شهر فرح آباد به دستور شاه عباس اول بنا شد و بسياري از ملل و مذاهب مختلف به آنجا كوچ داده شدند. به منظور تعيين حريم اين شهر قديمي، در تابستان سال 74 حدود 40 گمانه آزمايشي به ابعاد 5/2×2 متر در عمق ها و جهات مختلف شهر قديمي حفر شد. در نتيجه كاوش عناصر و پديده هاي معماري، سفالينه هاي لعاب دار و بدون لعاب، تعدادي كاشي تزئيني و پيه‌سوز سفالي بدست آمد. در غالب گمانه ها نيز به كف مفروش با آجرهاي چهارگوش متعلق به دوره صفوي برخورد شد.
گردكوه جمنان – سه تپه باستاني 
گردكوه جمنان در جنوب شهر قائم‌شهر قرار دارد. جمنان در گذشته (چمنو) به معناي محلي با چمنزارهاي با طراوت ناميده مي شد. مورخين اين محل را داراي موقعيت سوق الجيشي با استحكامات نظامي و محل كشمكش ها و مبارزات بسيار مي دانند. ابن اسفنديار محل آن را بين ساري و آمل مي داند.
آنچه امروز از جمنان تاريخي مشاهده مي كنيم سه تپه اعظم باستاني موسوم به گردكوه به ارتفاع تقريبي 30، 17 و 15 متر با سفالينه هايي از هزاره اول و دوره هاي تاريخي و اسلامي است.
محوطه تاريخي شهرستان چالوس 
منطقه كلاردشت و مرزن آباد از نظر باستان شناسي بسيار غني و با توجه به بررسي هاي انجام شده به سرپرستي دكتر عزت‌الله نگهبان در سالهاي 55- 1354 تعدا زيادي غار از دوران حجر و تپه هاي باستاني مربوط به اواخر هزاره دوم و اويل هزاره اول كشف شد. 
گمانه زني در حاشيه رودخانه تالار قائم‌شهر 
در 5 كيلومتري شمال غرب قائم‌شهر در حاشيه رودخانه تالار و در محل برش ساحل و رودخانه، محتويات تعدادي گور كه در اثر طغيان رودخانه و دستبرد عوامل سودجو در شرف نابودي بود، مشاهده شد. به همين منظور دو گور در منطقه حفاري شد. ابعاد يك گور 85×220 سانتي متر بود و آثار داخل گور در عمق 30/1 متري قرار داشت. جهت گور شرقي – غربي و تدفين صورت چمباتمه انجام شده بود و پاها در سمت غرب قرار داشت. در انتهاي پاي اسكلت، سفالينه قرمز رنگ شكسته و خرد شده اي بدست آمد ابعاد گور ديگر 80×200 سانتي متر بود. سر اسكلت در جهت شرق بصورت طاقباز و پاها كشيده و در جهت غرب، و دستها در امتداد بدن قرار داشت. بر مچ دستها، النگوي مفرغي با تزئين نقش سرمار ديده مي شد. اگر چه جسد بصورت طاقباز قرار داشت ولي صورت رو به جنوب بود. طول قد اسكلت 160 سانتي متر بود. در سمت راست اسكلت نزديك سر و پا ظروف سفالي رنگ وجود داشت. با توجه به طرز تدفين و آثار بدست آمده ، اين گورها را بايد متعلق به هزاره اول دانست.
جهت قرار گرفتن سر در گورها به هيچ وجه تصادفي و خالي از انديشه ما بعد الطبيعه نبوده است. برابر تحقيقات حاصله در تمام گورستان هاي اين هزاره در نقاط مختلف ايران (لرستان، كردستان و گيلان) غالباً طرز تدفين به همين ترتيب بوده است.
گنجينه كلاردشت 
در سال 1318در گنج تپه كلاردشت، در محل قصر اوجابيت در حين عمليات ساختماني اشيايي از جنس طلا، مفرغ و سفال از اواخر هزاره دوم تا اوايل هزاره اول به دست آمد. در ميان اين مجموعه جام زرين كلاردشت از نظر هنر فلزكاري اهميت بسيار دارد.
بر روي اين جام استوانه اي شكل نقش سه شير كه به دنبال هم مي روند و بر روي بدن يكي از شيرها صليب شكسته، نشان آريايي ها نقش شده است، حكاكي شده است. سر شيرها بصورت جداگانه ساخته شده و روي بدنه ميخ پرچ شده است. اين عمل چنان با مهارت انجام شده كه سر برجسته حيوان از متن و بدنه جام بيرون زده است. اين جام از نظر سبك و روش ساخت شباهت زيادي با جام زرين مارليك دارد.
از ديگر آثار اين مجموعه خنجر طلايي با هلال برجسته در محل اتصال دسته به تيغه از اواخر هزاره دوم تا اوايل هزاره اول است. جام سفالين به شكل بز مشابه با جام هاي سيلك، خوروين و لرستان است. در مجموع مي توان استنباط نمود كه اين ناحيه از هنر و فرهنگ پيشرفته اي برخوردار بود و ارتباط فرهنگي نزديك با مناطق مارليك، املش، حسنلو، سيلك و لرستان داشت.
سایر تپه های باستانی و مهم در مازندران عبارتند از:
تپه امامزاده کتی در قائمشهر، تپه کش در بهشهر، یاریم تپه، تپه های قلعه کتی، دین کتی در ملامحله و کوتردین، تپه های شال کتی، بالکن، چمارکتی، محمد علی کنی، رجب کتی، گوهر تپه  و ... .



برچسب ها: ,
امتياز : 0 | نظر شما : 1 2 3 4 5 6 | لينك ثابت
ادامه مطلب...
نوشته شده در تاريخ سه شنبه 29 شهريور 1390 توسط مازرون

 مازندران از آداب،فرهنگ و تمدن بسیار کهن و اصیل آریایی برخوردار است و به دلیل داشتن این تمدن باستانی و دیرینه و به دلیل علاقه به دین و مذهب آن زمان (زرتشتی) مراسم مذهبی و باستانی  بس با شکوهی در این دیار کهن برگزار می گردید، پس از گرویدن مردم آن به اسلام، برخی از مراسم باستانی زرتشتی بسته به فرهنگ مردمان مختلف مازندران با آداب اسلامی در آمیخته و بنا بر این شیوه اجرای آن در هر روستا با روستای دیگر متفاوت است. 
نوروز خوانی 
(زبان مازندرانی: نِئرو بَخونی ئی)
نوروز خوانان معمولا" پانزده روز قبل از فرا رسیدن عید نوروز به داخل روستاها می‌‌آیند و با خواندن اشعار در مدح امامان ترانه‌های محلی، طلیعه سال نو را به آنان مژده می‌‌دهند. نوروز خوانان چند نفر هستند که یک نفر اشعار را می‌‌خواند، یک نفر ساز می‌‌زند، نفر دیگر که به آن کوله کش (بارکش) می‌گویند به در خانه‌های مردم می‌رود و می‌‌خواند: 
باد بِهارون بِیَمو / نِئروز سِلطون بِیَمو
مژده هادین دوستان رِ / گل بیَمو گلستون رِ
بهار آمد بهار آمد خِش آمد / علی با ذولفقار آمد، خِش آمد 
نِئروزتان نِئروز دیگر / شِه ما رِ سال نِئ بووئه مِوارِک 
صاحب خانه نیز با دادن پول، شیرینی، گردو، تخم مرغ ،نخود و کشمش از آنان پذیرایی می‌کند. 
چهارشنبه سوری 
(زبان مازندرانی: پدرام سروش)
از مراسم به جامانده در سرزمین های آریایی (ایران و مازندران)، چهارشنبه سوری است که در پایان چهارشنبه هر سال برگزار می‌شود. صبح روز چهارشنبه آش هفت ترشی، درست می‌کنند. آشی که هفت نوع ترشی مانند آب نارنج، آب لیمو، آب انار، سرکه، گوجه سبز، و آب ازگیل در آن می‌‌ریزند و بعد از آماده شدن بین همسایه‌ها پخش می‌کنند غروب روز می‌‌خوانند با آرزوی شادی و خوشی برای خود و خانواده خود از روی آتش می‌‌پرند. آنها می‌‌خوانند : چهارشنبه سوری کِمّی پارسال دَسوری کِمّی، امسال دَسوری کِمّی 
عید نوروز 
(زبان مازندرانی: نِئرو زِ عِید)
هنگام تحویل سال افراد خانواده دور سفره هفت سین که با ظرافت و سلیقه خانم خانه چیده شده می‌‌نشینند و در حالیکه پدر خانواده دعای تحویل می‌‌خواند منتظر سال نو می‌شوند. در گذشته که امکانات ارتباطی مانند رادیو و تلویزیون نبود با تیراندازی یا گفتن اذان سال جدید را به همه اعلام می‌‌داشتند. بعد از این که سال نو شد کسی که به عنوان مادِرمه انتخاب شده با مجمعی که در آن قرآن، آیینه، آب، سبزه و شاخه‌های سبز جوان قرار دارد وارد خانه می‌شود چهارگوشه اتاق‌ها را آب می‌‌پاشد قرآن را کنار سفره هفت سین می‌‌گذارد و شاخه‌های سبز (درخت آلوچه) را به این نیت که سال سرسبز و خوش و خرمی برای خانواده باشد، جلوی در اتاق آویزان یا روی طاقچه اتاق می‌‌گذارد. دراین روز مادر خانه، غذای عید، سبزی پلو با ماهی،مرغ یا گوشت درست می‌کند. علاوه بر آن غذایی به عنوان خیرات برای اموات می‌‌پزند و بین مردم پخش می‌کنند. در غروب شب اول سال به این اعتقاد که چراغ خانه آنها همیشه روشن و نورانی باشد، به سر در خانه‌ها شمع یا شعله آتش آویزان می‌کنند. 
جشن نوروز ماه 
(زبان مازندرانی: نِئرو ما شو)
مردم مازندران در اواخر تیر ماه خورشیدی (26 نورُز ماه گاهشمار مازندرانی- تقویم طبری) جشنی به نام نوروز ماه دارند وقتی که اولین محصول برنج زودرس رسید بعد از جمع آوری و درو با همان برنج غذا درست می‌کنند و درخارج از روستا جشن پایان کار می‌‌گیرند. این مراسم درست مانند سیزده به در است و اعتقاد دارند که این روز را حتما" باید بیرون از روستا به سر برد در واقع این جشن یک نوع سپاسگزاری به درگاه خداوند است.
برای تماشای فیلم مراسم سنتی "فردینه ماه شو" بر روی گزینه "دریافت فیلم" راست کلیک نمایید و گزینه Save Target As را انتخاب نمایید.
مراسم سیزدهم تیرماه 
(زبان مازندرانی: تِرما سِزدِ شو)
از دیگر مراسم سنتی و رسمی مازندران تیرماه سیزده است که در اواسط آبان هر سال برگزار می‌شود. البته روایات مختلف در مورد تیرماه سیزده وجود دارد. می‌گویند پیروزی کاوه بر ضحاک و آرش کمانگیر و جشن مهرگان است. در این شب همه خانواده کنار هم جمع می‌شوند و تا پاسی از شب به خوردن تنقلات و گوش دادن به قصه و افسانه‌های بزرگترها سپری می‌کنند جوانان هم با در دست داشتن ترکه‌ای بلند که کیسه‌ای به انتهای آن بسته شده است. همراه کودکان به در خانه‌ها رفته و با سر و صدا و کوبیدن چوب به درخانه‌ها و لال بازی از صاحب خانه تقاضای هدیه می‌کنند به آنها پول، میوه، شیرینی داده می‌شود.هنگامی که لال به همراه گروه خود در کوچه‌ها شروع به حرکت می‌کند این اشعار را می‌‌خواند: لال بیمو، لال بیمو، پارسال و پیرار بیمو، چل بزن دیگه بزن، لال انه لالک انه، پیسه گنده خوانه، سالو ما ارزون نوه، لال مار رسوا نو، لال انه لالک انه، پاربورده امسال انه، لال آمده، لال آمده، پارسال و امسال امده، چرخ نخ ریسی را حرکت بده، به دیگ بزرم، لال آید، لال کوچک می‌آید، کسی که شیرینی پیس کنده می‌‌خواهد می‌آید، سال و ماه ارزان نمی‌شود، لال بزرگ رسوا نمی‌شود، لال می‌آید، لال کوچک می‌آید، پارسال رفته امسال می‌آید. 
آرش کمانگیر 
در برخی دیگر از نقاط مازندران نیز آن را منسوب به پرتاب تیر آرش از آمل به سوی ملک توران که موجب پایان بخشیدن به جنگ های چند ساله ایران و توران گردید می دانند و آن را در 12 تا 15 ماه تیر ( بسته به اعتقادات محلی ) و همین طور بنابر تقویم مازندرانی یا تقویم خورشیدی جشن می گیرند، شایان ذکر است که تیرما سیزده شو بسیار پابرجاست و از اهمیت ویژه ای برخوردار است و هرگز فراموش شدنی نیست هرچند در مورد آن اختلافات زیادی وجود دارد. 
آیین سنتی ۲۶ عید ماه 
آیین ویژه سنتی ۲۶ عید ماه طبری هر سال در تاریخ ۲۸ تیرماه شمسی در بیشتر روستاهای استان برگزار می‌شود. در روستای امامزاده حسن سوادکوه این مراسم با آداب خاصی انجام می‌شود این رسم به جشن مردگان نیز معروف است. بر اساس سنت رایج و باورهای مردم در زمان‌های قدیم فریدون پادشاه پیشدادی به خونخواهی پدرش جمشید شاه ضحاک پادشاه را در سرزمین مازندران و در دماوند کوه به بند می کشد، مردم خبر این پیروزی را در شب با آتش زدن بوته‌ها به یکدیگر اطلاع می‌‌دهند. و فردای آن روز با برپایی جشن و مسابقه کشتی این پیروزی را گرامی می‌‌دارند. امروزه نیز اهالی روستاهای اطراف همگی به امامزاده حسن می‌‌آیند و علاوه بر خیرات کردن برای اموات خود و روشن کردن شمع روی مزارها، تماشاگر مسابقه کشتی سنتی لوچو می‌شوند. در این روز کشتی گیران سوادکوه در این محوطه گرد می‌‌آیند و به مصاف هم می‌‌روند.در مناطق جلگه‌ای جشن مردگان در آرامگاه‌ها برگزار می‌شود. 
مراسم چاه برف 
(زبان مازندرانی: وَرف رِ چال)
یکی از مراسم قابل توجه در ارتباط با آب در روستای اسک واقع در جاده هزار مراسم ورف چال است. این مراسم در یکی از روزهای جمعه در فاصله اول تا پانزده اردیبهشت ماه که آخرین برف‌های زمستانی در حال ذوب شدن است. انجام می‌شود. تاریخ اجرای این مراسم قبلا" از طرف بزرگان محل به اطلاع عموم رسانده می‌شود. در این روز کلیه مردان محل جهت انجام مراسم ورف چال واقع در دامنه کوه دماوند پس از صرف صبحانه با همراه داشتن غذای ظهرو بساط میوه و چای از روستا را ندارد و امور روستا در این روز در دست زن‌های محل است که با اجتماع درمساجد و نقاط دیگر به اجرای برنامه‌هایی مانند عروس و داماد شاه وزیر بازی و ... سرگرم هستند از ورود هر مردی به داخل روستا جلوگیری می‌شود و زنان در روستا با آزادی کامل و سر و وضعی آراسته،در محوطه ای گرد می آیند و به شادمانی و انجام بازیهای مختلف می پردازندبر سر دروازه روستا دو زن پاسداری می کنند و از ورود مردان جلوگیری می نمایند و اگر مردی وارد شود او را به شکل زنان در می آورند و پیرامون محل می گردانند و آن روز حکومت در دست زنان است و یکی از زنان شایسته را بعنوان حاکم معرفی می نمایند.مردان روستا پس از رسیدن به محل ورف چال که از دوران گذشته چاهی درآنجا برای جمع آوری برف به وسیله شخصی به نام سید حسن ولی حفر شده و مقبره او نیز در روستای نیاک محل زیارت اهالی منطقه است اقدام به جدا کردن قطعات برف از کوه می‌کنند و هر کس به توانایی خود مقداری از قطعات آخرین برف زمستانی را به داخل چاه می‌‌ریزد. پس از پرشدن چاه از برف و پوشانیدن در چاه مردان به صرف ناهار و چای و میوه در اطراف چاه می‌‌پردازند و نماز به جامی آورند. سپس همگی به روستا باز می‌‌گردند. این مراسم ریشه در مبارزه با کم آبی برای مسافران و دام‌ها در فصل تابستان دارد با توجه به این که منطقه مورد بحث در گذشته یکی از مناطق دامداری محسوب می‌‌شد، دامدارها برای تأمین آب مورد نیاز دام‌ها در فصل تابستان که برف‌های روی کوه آب می‌‌شد اقدام به ذخیره برف در این چاه می‌‌کردند تا درموقع کم آبی، آب مورد نیاز دام‌ها را فراهم کنند. امروزه منطقه مورد بحث اهمیت گذشته خود را از نظر پرورش دام از دست داده ولی این سنت قدیمی همچنان در بین اهالی محل ادامه دارد. انجام مراسم برف چال در اسک ضمن آن که نشانه ای از تعاون و همیاری روستاییان ناحیه است،به کینه ها و کدورت هایی هم که در طول سال بین مردم ایجاد شده پایان می بخشد. مراسم ورف چال به عنوان میراث معنوی جهانیان در سازمان  یونسکو به ثبت جهانی رسیده است. 
برای تماشای فیلم مراسم سنتی "ورف چال" بر روی گزینه "دریافت فیلم" راست کلیک نمایید و گزینهSave Target As را انتخاب نمایید.
شب یلدا 
(زبان مازندرانی: گِت چِله، در برخی گویش ها: چِله شو)
شب اول زمستان بنا به سنت دیرین همه افراد خانواده دور هم جمع می‌شوند و با خوردن هندوانه، ماست و میوه و آجیل سرمای فصل زمستان را از خود دور می‌کنند اعتقاد بر این است که با خوردن ماست یا هندوانه در شب یلدا، هرگز در زمستان سردشان نخواهد شد. در این شب دختران دم بخت با پوشاندن صورت خود از هفت خانه چیزی می‌‌گیرند اگر کسی آنها را ندید و نشناخت حتما" به آنچه نیت کرده‌اند خواهند رسید. 
نوروز بل
بل در زبان محلی به معنی آتش است. به معنی جشن آتش نوروزی که در 10 تیرماه برگزار میشود. این جشن همانندی زیادی با جشن آگرنوروژی در کردستان دارد.
نورگون
نورگون به معنی گون های شعله ور جشنی است که در منطقه کوهستانی مازندران در روز 21 تیرماه برگزار میشود. مرکز این جشن در روستای نوا از توابع آمل است.

مراسم تمنای باران 
از آنجا که اساس معیشت و کشاورزی بر پایه آب است، بنابر این کم و یا زیاد بودن باران و آب مشکلاتی را ایجاد می‌کند. اگر باران کم ببارد و دچار کمبود آب بشوند مراسم خاصی را به جای می‌‌آورندتا خداوند دعای آنها را مستجاب کرده وباران بفرستد. مراسمی که برای تمنای باران دارند به این شرح است: اهالی روستا همگی به امامزاده مسجد یا میدان بزرگ روستا و یا خارج از روستا می‌‌روند دعا می‌کنند و سید گوشه‌ای از جلد قرآن را خیس می‌کند یا منبر را به این نیت که باران بیاید، با گلاب می‌‌شوید. علاوه بر این مرسوم است که همه مردم شیر و برنج جمع می‌کنند و با آن شیر برنج درست کرده می‌‌خورند و مقداری از آن را با این باور که باران ببارد روی پشت بام می‌‌ریزند. 
مراسم باران خواهی 
(زبان مازندرانی: شِیلوون، در برخی از گویش ها: شِیلان)
یکی از مراسم رایج به هنگام خشک سالی مراسم باران خواهی است. به این منظور ابتدا از اهالی محل مواد اولیه برای پخت شیر و برنج و یا آش مورد نظر آن‌ها جمع آوری می‌شود در روز معین اهالی در مکان مقدسی مانند مسجد، تکیه، امامزاده و یا در اطراف درخت مقدس جمع می‌شوند و پس از پخت آش به وسیله زن‌های محل، مراسم دعا وروضه خوانی انجام می‌شود و از خداوند طلب باران می‌کنند. پس از صرف آش مراسم به پایان می‌‌رسد.از دیگر عقاید مردم منطقه در این زمینه، گذاشتن پایه منبر در آب و یا ریختن آب به روی فردی سید است. 
آفتاب خواهی 
اگر بارندگی زیاد باشد برای این باران بند بیاید نام هفت یا چهل کچل را بر کاغذ می‌‌نویسند و آن به بندی آویزان می‌کنند تا باد بخورد و باران قطع شود یا با خواندن دعا و نذورات مختلف از خداوند طلب آفتاب و در آمدن خورشید می‌کنند.
در روستای کرات کیاسر از توابع ساری، اگر باران ببارد و مانع فعالیت کشاورزی شود، زن‌های روستا به طور جمعی شعر زیر را می‌‌خوانند: باران کو، باران بی پایان کو، گندم که زیر خاکه، از تشنگی هلاکه، یا سلیمان، روز آفتاب و شب باران.
در روستا ولویه کیاسر ساری هنگامی که باران به مدت چند روز ادامه داشته باشد برای بند آمدن آن بچه‌های روستا قوطی‌های حلبی را به نخی می‌‌بندند و دو سر نخ را می‌‌گیرند و در کوچه‌های محل راه می‌‌روند و دسته جمعی شعر زیر را می‌‌خوانند: قوطی قوطی آفتاب کن، یک مشت برنج تو ابا کن، ما بچه‌های گرگیم، از سرمایی بَمِردیم، یا قرا، یا کتاب فردا بشه آفتاب.
در روستای کلیج کلا دودانگه در هنگام بارش زیاد باران، بچه‌های محل لباس کهنه می‌‌پوشند و با جارو و گل و لای کوچه‌ها را به هم می‌‌زنند و میخ وانند بابروم بابروم، امروز آفتاب فردا آفتاب پیرا (پس فردا) آفتاب آنگاه افراد هر خانواده به بچه‌ها مواد غذایی و یا شیرینی می‌‌دهند.در روستای علی آباد منطقه سواد کوه، وقت بارش زیاد باران اهالی محل پارچه‌ای را از امامزاده شاهزاده حسین می‌‌ربایند پس از آفتابی شدن هوا آن پارچه را به اضافه پارچه دیگر به امامزاده پس می دهند. 
گرفتن ماه و خورشید 
(زبان مازندرانی: سِیو)
گرفتگی ماه و خورشید را ظل (تاریکی) می‌‌نامند و معتقدند که اژدهایی جلوی آن را گرفته است در این حالت برای رهایی و برطرف شدن تاریکی از ماه به پشت بام‌ها می‌‌روند بر ظرف مسی می‌‌کوبند و با تفنگی تیراندازی می‌کنند. علاوه بر اینها نماز آیات می‌‌خوانند و دعا می‌کنند. 
گهواره بندی 
(زبان مازندرانی: گِوارِ دَبِستِنه ئی)
در بیشتر نقاط شهری و روستایی مازندران رسم بر این است که در دهمین روز تولد نوزاد عده‌ای از بستگان و آشنایان برای صرف ناهار دعوت شوند پس از صرف ناهار و چای و شیرینی مادر بزرگ و یا قابله کودک را در گهواره می‌‌بندند در بعضی مناطق اگر نوزاد فرزند اول باشداین وظیفه را مادر بزرگ طرف مادری به عهده می‌گیرد سپس مدعوین پولی به عنوان هدیه در گهواره طفل می‌‌گذارند. در بعضی از روستاهای شهرستان نور پس از خوابانیدن نوزاد در گهواره، بستگان طرف مادری نوزاد، روی گهواره گردو یا نبات می‌‌شکنند و یا گهواره را چند بار به شدت تکان می‌‌دهند این کار به این دلیل انجام می‌شود که اگر در طول زندگی بین پدر و مادر نزاعی رخ داد گوش طفل به سر و صدا عادت کرده باشد. 
دندان سری 
یکی از مراسم دوران کودکی مراسم دندان سری است که هم‌زمان با ظاهر شدن اولین دندان‌های طفل برگزار می‌شود. در این مراسم مادر کودک شیر برنج یا آشی که انواع حبوبات در آن وجود داشته باشد می‌‌پزند و کاسه‌ای از آش را به خانه فامیل‌ها و دوستان می‌‌دهد معمولا" رسم است که افراد هنگام پس دادن کاسه، هدیه‌ای مانند جوراب، روسری یا پول در آن می‌‌گذارند. 
مراسم ازدواج 
مراسم عروسی در شهرها و روستاهای مازندران با مشابهت هایی برگزار می شود.در این جا به نمونه ای از این مراسم اشاره می شود:
بدین ترتیب که جشن پلوخوران مفصلی همراه با ترانه ها،رقص ها و آوازهای محلی ترتیب می دهند و سازهای محلی می نوازند. جشن عروسی در خانه پدر عروس ترتیب می یابد.پس از انجام تشریفات عروسی،عروس را سوار بر اسب به خانه داماد می برند.داماد هم از فاصله دور سوار بر اسب به پیشواز عروس می آید و برای اطرافیان مقداری سکه و نقل پخش می کند. در قدیم به جای سکه و نقل، نارنج پرت می کردند. از مراسم جالب توجه عروسی های مهم ساکنین اطراف چالوس، کشتی گیری و گاوبازی است. در صورتی که عروس و داماد هر دو، یا یکی از آنها از خانواده ثروتمند یا سرشناس باشند، مراسم کشتی گیری و گاوبازی خاصی ترتیب می دهند که در زبان طبری به آن "ورزا جنگی" می گویند. 



برچسب ها: ,
امتياز : 0 | نظر شما : 1 2 3 4 5 6 | لينك ثابت
ادامه مطلب...
نوشته شده در تاريخ سه شنبه 29 شهريور 1390 توسط مازرون

 سرزمين هميشه سبز و پربركت مازندران با داشتن ريشه در اعماق تاريخ ايران زمين با وسعت ‪ ۲۳‬هزار كيلومترمربع داراي اماكن ديدني و جاذبه‌هاي گردشگري بسياري است. 
وجود محوطه‌هاي باستاني و آثار برجاي مانده ازآن نظير "جام زرين كلاردشت" وجاذبه‌هاي طبيعي نظير "شبه جزيره ميانكاله ‌و تالاب بين‌المللي آن"، پناهگاه حيات وحش "دشت ناز" و "دودانگه" با انواع حيوانات وحشي و اهلي، جنگل‌هاي سرسبز و زيبا با مناظر دلفريب رودها و جويبار خروشان وروان، چشمه‌هاي آب گرم و آب معدني باعث شده تا مازندران بهشت گردشگران ايران و جهان باشد. 
شهرستان آمل بيشترين تعداد جاذبه‌هاي گردشگري در بخش طبيعت گردي و آثار باستاني را در استان مازندران به خود اختصاص داده است. 
كوهنوردي و صعود به "دماوند" يا "بام ايران" يكي ازبهترين انواع تورهاي گردشگري در اين شهراست به‌طوري كه سالانه بيش از ‪ ۱۲‬هزار گرشگر خارجي به اين قله صعود مي‌كنند. 
حركت از شهر آمل به طرف مسجد امام زمان در ارتفاع ‪ ۲۲۰۰‬متري پاي قله دماوند و اقامت شبانه روزي در مسجد، حركت پياده براي صعود قله دماوند و پناهگاه دوم و از آنجا به نوك قله و حركت از پلور به طرف دره و درياچه سد لار ، حركت از لار به طرف آبگرم معدني اسك ، لاريجان و آبشارهاي شاهاندشت و از آنجا براي ديدن اثر تاريخي سنگي شكل شاه ، پارك جنگلي ميرزا كوچك خان هراز و از آنجا به امامزاده عبدالله از تورهاي گردشگري اين شهرستان است. 
همچنين در داخل شهر آمل اماكن تاريخي نظير پل دوازده چشمه ، گنبد مير بزرگ ، بقعه ناصرالحق و آتشكده است. 
شهرستان بابل به يك شهر دانشگاهي مشهور است و تعداد وجود مراكز آموزش عالي در آن بيشتر از ديگر شهرهاي مازندران است. 
بابل داراي جاذبه‌هاي تاريخي و طبيعي از جمله ييلاق شيخ موسي با آثار طبيعي و تاريخي ، آب معدني آرزو و تكيه تاريخي مقري كلا است. 
در داخل شهر بابل اماكن ديدني پل محمد حسن خان ، كاخ و برج سلطنتي ، بناي درويش فخرالدين ، كيجا تكيه و گنجينه را مي‌توان نام برد. 
بازار ماهي فروشان، بازارحصيرو پنج‌شنبه بازار از جمله بازارهاي معروف خريد و فروش در بابل است. 
شهرستان بابلسر از مناطق زيبا و توريستي مازندران است كه در منطقه جلگه‌اي و دركنار ساحل واقع شده‌است، رودخانه بابلرود كه از وسط اين شهر مي‌گذرد شهر را به دوقسمت تقسيم مي‌كند. 
دو پل زيبا بر روي اين رود كه يكي توسط آلماني‌ها و ديگري توسط متخصصين ايراني ساخته شده منحصر به فرد است. 
همچنين ازآنجا كه رودخانه بابلرود به درياي خزر متصل است بالا آمدن آب رودخانه ديدني و زيبا است. 
وجود اسكله‌هاي قايقراني در كنار رودخانه با انواع قايق‌هاي دو پدالو به جذابيت اين رودخانه افزوده است‌و روشنايي در شب و انعكاس نور درداخل آب رودخانه فضاي دلپذيري را براي مسافران و گردشگران فراهم مي‌كند.
همچنين وجود صنوبرهاي بلند در دوطرف پياده رو رودخانه بابلرود نمايي ديگر به اين شهر داده است. 
قايق‌هاي ماهيگيران و وجود طرح‌هاي متعدد دريا، پلاژها و وجود مجموعه‌هاي اقامتي زيبا اوقات خوبي را براي گردشگران در اين شهر فراهم مي‌كند. 
ورزش اسكي و قايقراني در دريا و رودخانه براي علاقه مندان داير بوده و مسافران براي سفر دريايي مي‌توانند از قايق‌هاي تندرو استفاده كنند. 
بقعه امامزاده ابراهيم از زيارتگاههاي مهم اين شهرستان است. 
بهشهر شرقي‌ترين شهرستان استان مازندران است كه سابقه سكونت در آن به دوره ميانه سنگي مي‌رسد، اين شهر به دليل قرار گرفتن در جاده ترانزيتي خراسان و رفت آمد زائران حرم امام رضا (ع ) داراي موقعيت ممتازي است. 
پارك جنگلي عباس آباد، خليج ميانكاله، سواحل زاغمرز، غارهوتو، عمارت و باغ شاه و كاخ چشمه عمارت از جاذبه‌هاي مهم اين شهرستان است. 
حركت به طرف توسكا چشمه گلوگاه و بازديد از اين منطقه، ساحل درياي آرام گلوگاه و حركت به سوي جزيره ميانكاله و تالاب زيباي آن از تورهاي مهم اين شهرستان است. 
جزيره ميانكاله كه محصول فرايند مرفولوژيكي جريان دائمي آب درياي خزر است در ‪ ۱۲‬كيلومتري شرق بهشهر و راه دسترسي به آن آسفالته است. 
اين جزيره با تپه‌هاي شني ساحلي، داراي درختچه‌هاي از انار، تمشك وحشي است، در اين جزيره سالانه هزاران پرنده مهاجر مانند فلامينگو، قو، غاز و انواع اردك پناه مي‌گيرند. 
اين مجموعه در فهرست اماكن زيست محيطي جهاني ثبت شده‌است و از زيباترين تالابهاي جهان به شمار مي‌رود. 
شهرستان ساري به عنوان مركز استان مازندران داراي اماكن ديدني وجاذبه- هاي مختلف تاريخي و طبيعي است كه تورهاي اقامتي زيادي در اين شهرستان داير است. 
مجموعه اقامتي سد شهيد رجايي، هتل اسرم، بادله و هتل ساحل نارنج و سالاردره از مهمترين مراكز اقامتي ساري است. 
مجموعه تاريخي "فرح‌آباد" در ‪ ۲۸‬كيلومتري شمال ساري و در ورودي خزرآباد در سه كيلومتري ساحل درياي خزر قرار دارد. 
اين مجموعه شامل مسجد و با ديوارهاي برجاي مانده از يك كاخ سلطنتي است كه به دستور شاه عباس صفوي ساخته‌شده و تفرجگاه ساحلي شاهان صفوي بود،مسجد باايوانهاي رفيع، شبستانها، حجره‌ها و مناره از مهمترين بناهاي تاريخي مازندران در اين مجموعه است. 
در ضمن بازديد از اين مجموعه نياز به هماهنگي قبلي دارد. 
پناهگاه حيات وحش دشت ناز با ‪ ۵۵‬هكتار وسعت در ‪ ۳۵‬كيلومتري شمال شرق ساري از ديگر جاذبه‌هاي مازندران است. 
محل تكثير گوزن زرد خالدار ايراني در اين منطقه است، دشت ناز براي علاقمندان به‌طبيعت و حيات وحش بسيار جذاب وديدني است و گردشگران مي‌توانند با مجوز از سازمان محيط زيست از تماشاي گوزن زرد، قرقاول و كبوتر لذت ببرند. 
پناهگاه حيات وحش سمسكنده ، پارك جنگلي شهيد زارع ، سد سليمان تنگه ، برج سلطان زين‌العابدين ، بقعه امامزاده يحيي ، آب انبار نو، حمام وزيري ،خانه قديمي كلبادي و برج رسكت از ديگر جاذبه‌هاي طبيعي وتاريخي ساري است. 
شهرستان قائمشهر از مناطق صنعتي مازندران است، اين شهر به دليل بافت صنعتي و كارگري داراي شكل قديمي بوده كه گشت و گذار از داخل اين شهر براي گردشگران فرهنگي جالب توجه است. 
پارك جنگلي تلار،چشمه هزارون و تكيه كردكلا و امامزاده صالح از اماكن طبيعي و تاريخي اين شهرستان مازندران است. 
شهرستان نكا در حد فاصل ساري و بهشهر در كنار جاده ترانزيتي شمال ايران قرار دارد و جاذبه‌هاي آن خارج از شهر است. 
درياچه "استخرپشت "در ‪ ۲۵‬كيلومتري جنوب شهرستان نكا واقع است كه‌در كنار اين درياچه مزارع برنج وجود دارد.
"آب معدني قرمرض" كه داراي خواص درماني بويژه براي امراض كليوي است از ديگر جاذبه‌هاي شهرستان نكا است. 
گستردگي شهرستان نور از ساحل دريا تا ارتفاعات البرز مياني ، وجود تنوع آب و هوايي ، رودخانه‌ها و آبشارهاي طبيعي همراه با آثار تاريخي و باستاني اعتبار ويژه‌اي به اين شهرستان بخشيده است. 
پارك جنگلي نور، ساحل دريا، آبشار آب پري، آب گرم معدني لاويچ از جاذبه هاي مهم طبيعي نور است. 
يوش و زاده‌گاه "نيمايوشيج "در فاصله پنج كيلومتري غرب بلده و در مسير منتهي به جاده كندوان علاوه بر جذابيت‌هاي طبيعي ، زادگاه‌زيباي نيما شاعر معروف و نوپرداز معاصر كه مقبره وي همواره مورد استقبال ادب دوستان جهان است ، قرار دارد. 
خانه نيما كه آرامگاه وي نيز است از بناهاي اواخر دوره صفويه است كه با ويژگي‌هاي سنتي منطقه كوهستاني نور ساخته شده و با پلان مربع شكل داراي يك حياط مركزي و اتاقهاي متعدد در اطراف حياط است، عناصر تزييني آن شامل آجر كاري ، گچ بري ، رنگ كاري، خراطي ارسي‌هاي زيبا و اينه كاري از زمره آثار مهم كشور است. 
"فيل سنگي" واقع در روستاي لاويچ كه دراثر عوامل و فرسايش طبيعي به شكل يك فيل نشسته برزمين خودنمايي مي‌كند از ديگر جاذبه‌هاي تاريخي نور است. 
شهرستان تنكابن با تركيبي از جاذبه‌هاي دريا، دشت، جنگل و كوهستان براي انواع تورها و انگيزه‌هاي مختلف گردشگري مناسب است. 
طبيعت گردي با استفاده از دريا، آبهاي گرم معدني، پاركهاي جنگلي، آبشار و آب و هواي ييلاقي قابليت برنامه‌ريزي براي گردشگران را دارد. 
"غار دانيال" در ارتفاعات مشرف به سلمانشهر در ‪ ۳۰‬كيلومتري شرق تنكابن قرار داردكه در داخل اين غار آب بسيار سرد وگوارا است، مواد آهكي چكيده از سقف غار منظره زيبايي به اين غار داده است. 
پارك جنگلي چالدره، دشت درياسر، اثر طبيعي خشكه داران، آب گرم معدني فلك ده، منطقه ييلاقي سه هزار، آبشار فرهادجوي و قله سيالان از ديگر جاذبه- هاي تنكابن است. 
جمعه بازار ، بازار روز و شيطان بازار و بازار ماهي فروشان از بازارهاي اين شهرستان است.
چالوس از شهرهايي است كه دربين گردشگران خارجي شهرتي خاص دارد و بيشتر آنان براي ديدن چالوس به ايران و مازندران سفر مي‌كنند. 
برگزاري تورهاي متعدد براي ديدن كندلوس، ديو چشمه، درياچه ولشت، شهر ييلاقي كلاردشت ، مجتمع تفريحي نمك آبرود و كاخ چايخوران مناسب است. 
كاخ چايخوران كه متعلق به دوره پهلوي است در مسير جاده كندوان و در شش كيلومتري شهر چالوس واقع است.
درياچه ولشت در جنوب غربي شهر چالوس و هفت كيلومتري شهر كلاردشت واقع است،اين درياچه مامن پرندگان مهاجر، ماهي و ساير آبزيان است. 
شهرك تله كابين نمك آبرود از ديگر جاذبه‌هاي توريستي چالوس است كه به دليل وجود دشت، جنگل، دريا ، شاليزار و امكانات تفريحي ،فرهنگي و ورزشي محل مناسبي براي گذراندن اوقات گردشگران است. شهر "كلاردشت" در‪ ۴۸‬كيلومتري جنوب غربي چالوس در محور كندوان قرار دارد اين شهر به بهشت جهان معروف است و داراي آب و هواي بسيار لطيف است. 
شهرستان رامسر با شهرت "عروس مازندران" در منتهي‌اليه غربي مازندران در دامنه جنگلي و زيباي البرز و سواحل رويايي درياي خزر از جاذبه‌هاي متعدد و زيبايي برخوردار است. 
جواهرده تنها روستاي ايران است كه‌يك واحداقامتي تحت نظارت سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري دارد ومحل مناسبي براي برگزاري تورهاي گردشگري مي‌باشد. 
هتل قديم رامسر با معماري زيبا در مركز شهر در دامنه كوههاي مشجرو فضاي سبز با محوطه‌سازي چشم نواز واقع شده و در سال ‪ ۱۳۱۷‬شمسي مورد بهره‌برداري قرار گرفته و از مهمترين هتل‌هاي خاورميانه است. 
پارك جنگلي صفارود، آبهاي گرم معدني، قله ماركوه، جنگل دالخاني و موزه تماشاگه خزر از ديگر جاذبه‌هاي رامسر است. 



برچسب ها: ,
امتياز : 0 | نظر شما : 1 2 3 4 5 6 | لينك ثابت
ادامه مطلب...
نوشته شده در تاريخ سه شنبه 29 شهريور 1390 توسط مازرون

 معرفی جاذبه های گردشگری شهرها و شهرستانهای استان مازندران: 
گلوگاه ، بهشهر ، نکا ، ساری ، قائمشهر ، جویبار ، فریدون کنار ، بابلسر ، بابل ، آمل ، محمودآباد ، نور ، نوشهر ، چالوس ، تنکابن ، رامسر ، دماوند ، فیروزکوه ، سوادکوه ، پل سفید ، سلمانشهر 
.........................................................................................................................................
آمل
شهرستان آمل از جمله شهرهای مهم و زیبای استان مازندران است که از شمال به شهرستان محمود آباد، از شمال شرقی به شهرستان بابلسر، از شرق به شهرستان بابل، از جنوب به استان تهران و از مغرب به شهرستان نور محدود شده است. واژه آمل كه گونه پهلوی آن آموی (Amui) است، گفته می شود از قبیله باستانی آمردها یا آماردها گرفته شده است.
مورخان باستانی غربی نام این قبیله را مردی (Mardio) یا آمردی (Amardio) آورده اند. آماردها قومی نیرومند و جنگجو بوده اند و ناحیه فعلی آمل را به عنوان مركز خود انتخاب نموده و نام خود را بر نهادند و بعدها واژه "آماردها" به سبب كثرت تلفظ به آملد، آمرد و "آمل" بدل شد. 
تاریخ آمل با افسانه‌ها پیوند خورده؛ اما مدارک موجود درباره تاریخ آن، وجود شهر در دوره ساسانیان را مسجل می‌سازد. با توجه به اسناد تاریخی، این شهر حداقل از دوره ساسانی تا دوره مغول پایتخت مازندران بود و سكه هایی نیز با ضرب آمل در زمان ساسانی كشف شده است. ابن اسفندیار در تاریخ طبرستان آورده كه شهر آمل در سال 137 ه. ق. به دست مسلمین افتاد. بعد از اسلام، آمل در دو سوی رودخانه هراز گسترش یافت و قصر حاكم در جزیره‌ای که وسط رودخانه قرار داشت، بنا گردید. 
دخمه های سنگی (كافركلی) رینه، راه باستانی تنگه بند بریده و تصویر حجاری شده شاه و یاران او برسنگ، كاروان سرای گمبوج، قلعه ملك بهمن، مسجد جامع، مسجد امام حسن عسگری، مسجد آقا عباس، بقعه متبركه سه سید، امامزاده ابراهیم، بقعه متبركه میر بزرگ، پل دوازده چشمه، امامزاده عبدالله و امامزاده قاسم، آبشار شاهاندشت، آبشار تیمره، آبشار پرومد، آب گرم رینه، آب معدنی استراباكو، آب معدنی آمولو، چشمه آبگرم آب آهن یا آب فرنگی، چشمه آبگرم آب اسك، دریاچه ساهون، دریاچه سدلار، غار سیاه پور، بازارقدیمی، بقعه میر‌حیدر، پل دوازده پله، حمام اشرف، قلعه شاهاندشت و مشهد میر بزرگ از جمله مكان‌های دیدنی و تاریخی شهرستان آمل به شمار می‌آیند. 
آرامگاه سه سید میر حیدر آملی:این مکان مدفن ابوالقاسم پسر ابوالحسن رویانی است که در سده ششم ه. ق. وفات یافته است. در طی قرون هشتم و نهم هجری قمری سه تن از سادات و عرفا در این محل مدفون گردیدند که یکی از آنها علامه میر حیدر آملی است که از متفکران و مشاهیر شیعه بوده است. بانی این مکان سید عزالدین بن سید بهاالدین آملی است. 
قلعه ملک بهمن لاریجان:این قلعه از قلعه‌های عظیم البرز است که در جاده هراز بخش لاریجان شهرستان آمل و مشرف به قریه شاهان دشت در ۷۵ کیلومتری جنوب آمل قرار دارد. این قلعه متعلق به حکام پادوسبان است که به رویان، نور، کجور و رستمدار حکومت داشته‌اند. بنای قلعه بر روی صخره‌ای حدود ۲۲۰ متر بالاتر از سطح اراضی شاهان دشت از لاشه سنگهای بزرگ و کوچک و ملات گچ ساخته شده که به صورت طبقه طبقه و شامل اتاق ها و قسمت‌های مختلف ساختمانی است.
.........................................................................................................................................
بابل
شهرستان بابل از شمال به شهرستان بابلسر، از مشرق به شهرستان قائم شهر و سواد كوه، از جنوب به كوهپایه ها و دامنه های شمالی رشته كوه های البرز و از مغرب به شهرستان آمل محدود است. این شهرستان هم اكنون بابل به لحاظ گسترش آموزش عالی، ارائه خدمات تخصصی پزشكی، برخورداری از زیر ساخت های مخابراتی و ارتباطی، وسعت اراضی حاصلخیز كشاورزی، در سطح استان دارای موقعیت ممتازی می باشد.
بنا به روایات و نوشته های مورخان، شهر بابل امروزی شهری بود نزدیك دریا، پاک و مقدس و با توجه به نفوذ دین زردشت در دوران باستان؛ بومیان آن را "مه میترا" یا جایگاه میترای بزرگ، معبد یا آتشكده بزرگ میترا می نامیدند. البته این نکته لازم به ذکر است که بر این موضوع اتفاق نظر کلی وجود ندارد و برخی معتقدند "مه میترا" با بابل کنونی حدود 20 کیلومتر فاصله دارد. در اواخر قرن سوم هجری مورخان اسلامی از "مامطیر" به عنوان یكی از نواحی طبرستان نام برده اند. در مورد شكیل گیری شهر بابل برای اولین بار در سال 881 هجری قمری "ظهیر الدین مرعشی" در "تاریخ رویان"، از دهی به نام بارفروش نام برده است. این ده در همین مكانی واقع بوده كه امروزه شهر بابل است لذا می توان آنرا هسته اولیه بابل كنونی به حساب آورد. در زمان صفویه عمارت های زیبایی در این شهر ساخته شد. در سال 1311 به مناسبت مجاورت "بابل رود" كه در غرب این شهر جریان دارد، "بابل" نامیده شد. 
گنجینه بابل، بقعه امامزاده قاسم، مسجد جامع، مسجد محدثین (مقبره شیخ كبیر)، تكیه سرحمام، تكیه حصیر فروشان، تكیه مرادبیك، خانه اوصیا، خانه نجفی، حمام میرزا یوسف، بقعه متبركه سلطان محمد طاهر، بقعه متبركه درویش فخرالدین، امامزاده محمد مشهد سرا، برج سرست، تكیه مقری كلا، شیخ موسی، آبگرم معدنی  و روستای آرزو، پل محمدحسن خان و پیر علم از جمله دیدنی های این شهرستان می باشند.
.........................................................................................................................................
تنكابن
شهرستان باصفا و زیبای تنكابن با جنگل‌های معروف و دیدنی های متعدد طبیعی چون رودخانه‌ها، آبشارها، چشمه‌ها، دهكده های زیبای توریستی، منطقه شناخته شده‌ای در استان مازندران است. این شهرستان از شمال به دریای کاسپین (دریای مازندران)، از مشرق به شهرستان چالوس از جنوب به استان قزوین و از غرب به شهرستان رامسر محدود است. با توجه به متون تاریخی، تنكابن یكی از بخش های مهم طبرستان در آغاز اسلام بود. 
تنكابن نیمی از دوران تاریخی خود را با گیلان همگام بوده و از همین رو لهجه مردم این شهر به گیلكی نزدیك است. تنكابن، كلارستاق و كجور را "محال ثلاثه" نیز گفته اند كه مركز آن خرم آباد بوده است. شهر فعلی تنكابن در دوره رضا شاه احداث شد. در جنوب خرم آباد آثاری از قلاگردن یا قلعه گردن باقی است. این قلعه ظاهرا همان قلعه "تنكا" است كه نام تنكابن برگرفته از آن است. "مولانا اولیاء الله" در وقایع سال 506 ه. ق. از قلعه تنكا و "سید ظهیر الدین" در وقایع سال 789 ه. ق. از دژ تنكا نام برده اند. مناطق خرم آباد، دو هزار و سه هزار و لنگای تنكابن از دیدگاه پژوهش های باستان شناسی حایز اهمیت است. 
سواحل زیبای دریای مازندران، جنگل های بی شمار و سبز، دریاچه ها، رودخانه ها و چشمه های پرشماری كه در مناطق دور و نزدیك این ناحیه پراكنده شده اند، پارك های طبیعی متعدد چون پارك محلی خشكه داران و غارهایی چون غار خرم آباد تنها بخشی از دیدنی های این شهرستان زیبا را تشكیل می‌دهند. قلعه گردن در جنوب خرم آباد، گورستان های قدیمی معروف به گبری، راه شاه عباسی، بقعه متبركه "سید ابوالحسین الموید بالله" از بزرگان زیدیه در دهكده "لنگا" و مزار فرزندش معروف به امامزاده قاسم در دهكده "جزما"ی دو هزار، ساختمان شهربانی قدیم، ساختمان شهرداری، پل چشمه كیله، قله سیالان، دشت دریاسر، آب گرم فلک ده و غار دانیال نیز از دیگر دیدنی های مهم این شهرستان به شمار می آیند.
.........................................................................................................................................
رامسر
شهرستان رامسر یکی از شهرستان های مهم استان مازندران است که از شمال به دریای کاسپین (دریای مازندران)، از جنوب به بلندی‌های البرز میانی، از غرب به شهرستان رودسر (از استان گیلان) و از شرق به شهرستان تنكابن محدود می‌شود. ارتفاع تقریبی آن 20 متر از سطح دریای آزاد پایین‌تر و آب و هوای آن نسبتا معتدل و مرطوب است. سابقه و پیشینه تاریخی رامسر در برخی منابع و متون، حدود ده‌ ‌قرن آورده شده است. 
رامسر پیش از سال 1310 ه. ش. دهی آباد به نام "سخت سر" بود. تغییرات ایجاد شده در سال های اخیر باعث گردیده هم اکنون این شهرستان به یکی از بهترین‌ و معروف‌ترین گردشگاه های شمالی ایران بدل گردد. 
شهرستان توریستی رامسر در دامنه‌های جنگل و كرانه‌های دریای مازندران در فضایی رویایی و سرسبز واقع شده و از زیباترین نواحی شمال كشور و استان مازندران به شمار می‌رود. رامسر تلاقی زیبایی هاست و در مركز ثقل زیبایی‌های شگفت انگیز طبیعی واقع شده و عظمت الهی را به رخ بندگان خدا می كشد. با این اوصاف دیدنی های فراوانی برای این شهرستان می توان برشمرد که از آن میان می توان به موارد زیر اشاره نمود:
جواهرده، جنگل دال خانی، قله مارکو، چارک جنگلی صفارود، آبشار ایج یا ده‌قلو در روستای ایج اشكور، آبشار ازارك در سنگ پشته رامسر، آبشار ریش براز و چشمه های جواهرده، كتالم و سادات محله.
.........................................................................................................................................
چالوس
شهرستان چالوس یكی از زیباترین، معروف‌ترین و مهم‌ترین مناطق شمالی كشور است كه طبیعت زیبای آن، جاده‌ی مشهور آن و جاذبه‌های متعدد تاریخی و طبیعی، سبب شده این منطقه مورد توجه هر گردشگر خارجی و داخلی باشد. این شهرستان از شمال به دریای مازندران، از جنوب به رشته كوه البرز، از شرق به نوشهر و از غرب به تنكابن محدود می شود. با این كه چالوس درمنطقه ای جلگه ای قرار دارد، در جنوب آن كوه های پوشیده از جنگل "فشكور" و "تجك" دیده می شوند. 
چالوس از مناطق قدیمی استان مازندران می باشد که در جلگه میانی سواحل دریای مازندران واقع شده است. نام این منطقه در گذشته های دور "سالوس" یا "شالوس" و "چالس" ثبت شده كه در پیرامون آن دو شهر كوچك دیگر به نام های "كبیره" و "كچه" نیز وجود داشته است. چالوس در زمان حمله امیر تیمور تخریب شد و سپس تا قرن های متمادی به صورت روستایی كوچك درآمد. در دهه اول قرن حاضر با پشتیبانی دولت وقت، رفته رفته به شهری زیبا با امكانات فراوان جهانگردی تبدیل شد.
دیدنی‌های متعددی در سرتاسر شهرستان چالوس پراكنده شده است. آبشار اكاپل در جنگل‌های سردی چال كلاردشت، آبشار هریچان در روستای هریچان (نزدیك گردنه هزارچم)، پارك جنگلی چالوس در كیلومتر 7 جاده چالوس–تهران، پارك جنگلی نمک ‌آبرود در چالوس (به همراه تله کابین نمک آبرود)، دریاچه ولشت در جنوب غربی چالوس و منطقه كلاردشت، پارك جنگلی  فین، دریاچه سد دریوك در دره ولی آباد هزارچم، كلارتپه در چالوس، مرداب كندوچال در میان جنگل چالوس و ده‌ها عارضه طبیعی دیگر تنها بخشی از چشم اندازهای زیبای این منطقه را تشكیل می‌دهد. پل چالوس بر روی رودخانه چالوس، پل سرخ رود بر روی رودخانه هراز، كاخ اجابت در روستای اجابت از بخش كلاردشت و كاخ چای‌خوران در چالوس نیز از جمله مكان‌های تاریخی این منطقه هستند كه نشان از اهمیت و قدمت تاریخی آن دارند. 
کلاردشت: (طبیعت زیبا و دیدنی منطقه کلاردشت؛ چالوس) کلاردشت در قلمرو استان مازندران بوده و از توابع مهم و خوش آب و هوای شهرستان چالوس به حساب می آید که از جنوب به قله تخت سلیمان تا حدود گردنه کندوان و از شمال به دریای کاسپین (دریای مازندران) و شهر تنکابن، از شرق به چالوس، نوشهر و کجور و از غرب به قزوین و الموت محدود است. از آثاری که در ناحیه کلاردشت و تپه های اطراف آن کشف شده معلوم می شود که قسمتی از این منطقه در ادوار باستانی، آباد و دارای ساکنینی بوده است.
ساختار کوهستانی و جنگلی کلاردشت دارای آب و هوایی معتدل است. به لحاظ آب و هوا، به علت مسافت 40 کیلومتری با دریای کاسپین (دریای مازندران)، رطوبت آن پایین است. هر چند وجود رشته کوههای البرز در کناره های دریای کاسپین (دریای مازندران) موجب متوقف شدن رطوبت در دامنه های آن گردیده و سبب بارش باران فراوان در این ناحیه از شمال کشور می شود ولی بخشی از این بارندگی ها در ارتفاعات کلاردشت منجر به بارش برف شده و به همین دلیل است که هوای کلاردشت در مقایسه با دیگر مناطق استان مازندران خنکتر و مطبوع تر است. جنگل های انبوه و سرسبز، رودخانه ی سرد آبرود، قله ی علم کوه و تخت سلیمان، آب و هوای فرح بخش از دیگر مشخصه های این منطقه است. 
چشم انداز بسیار زیبا و شگفت انگیز کلاردشت، چشم هر بیننده ای را خیره می سازد. کوههای سربه فلک کشیده علم کوه وتخت سلیمان در بخش غربی، جنگلهای انبوه و پهناور عباس آباد در بخش شمالی، جنگلهای طبیعی با مناظر سحرآمیزش در بخش جنوبی، کوه های کم ارتفاع و روستاهای آرمیده بر دامنه این کوهها در بخش شرقی، کلاردشت را به صورت منظره ای بدیع و دیدنی در آورده است.
.........................................................................................................................................
نوشهر

شهرستان نوشهر یكی از شهرستان‌های استان مازندران است كه از شمال به دریای کاسپین (دریای مازندران)، از جنوب به خط الرأس رشته‌كوه‌های البرز، از شرق به شهرستان نور و از غرب به شهرستان چالوس محدود می‌شود. نوشهر كه در سابق دهكده ای به نام "خواجک" یا "خواچک" بود، به علت وضعیت خاص ساحلی و استعداد بندری، مورد توجه "حبیب الله خان سردار خلعتبری" پدر "محمد ولی خان تنكابنی" قرار گرفت و رو به آبادانی گذاشت و به "حبیب آباد" معروف شد. 
.........................................................................................................................................
نور
نور منطقه‌ای زیبا و توسعه یافته در استان سرسبز مازندران است که از شمال به دریای کاسپین (دریای مازندران)، از شرق به آمل، از جنوب به رشته‌كوه‌های البرز و لاریجان (شهرستان آمل) و از غرب به شهرستان نوشهر محدود می شود. نور در گذشته به "سولده" معروف بوده و از قدیمی ترین مناطق مازندران به شمار می‌آید. وجه تسمیه نور منتسب به رود نور است كه به دلیل زلالی آب و انعكاس نور در آن به این نام خوانده شده است. 
نور در زمان های گذشته به سبب موقعیت طبیعی و سوق الجیشی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بوده است. وجود قلعه و استحكامات متعدد در این منطقه و منطقه كجور، تایید کننده این ادعا است. 
كرانه های دریای کاسپین (دریای مازندران)، آبشار سوا سره در ناحیه ای از توابع بلده، پارك جنگلی نور در 2 كیلومتری شهر نور، غار پیرزن جانی در روستای اوكلاو نور، بقعه آقا شاه بالو زاهد در 21 كیلومتری جنوب شرقی سولده در روستای آهودشت نور، بقعه سلطان احمد، پل خشتی نور، خانه نیما در روستای یوش از توابع بلده، كاخ تمیشان در 5 كیلومتری شرق نور، قلعه پولاد بلده و آبشار آب پری، معروف‌ترین مكان‌های دیدنی و تاریخی این شهرستان را تشكیل می‌دهند. 
.........................................................................................................................................
دماوند

        آمد ز کوهســــــار دماوند کیقباد                         شد کشور از قدومش چون روضه ی جنان 
                                                                                                      (ملک الشعرای بهار)

شهرستان دماوند در شرق استان تهران در مسیر تهران به فیروزکوه قرار گرفته است. این شهرستان به دلیل وجود آثار تاریخی و سابقه سکونت از یکسو و وجود شرایط آب و هوایی مناسب در تابستانها و جاذبه های طبیعی از سوی دیگر؛ در جهانگردی استان دارای نقش و اهمیت است. این شهرستان با مساحتی حدود 188 هزار هکتار در میان شهرستانهای فیروزکوه، آمل، ورامین، گرمسار و تهران قرار دارد و منطقه ای کوهستانی است که متوسط ارتفاع آن از سطح دریا حدود 2000 متر است. از میزان 188هزار هکتار مساحت شهرستان، 83 درصد جزو منابع ملی و 16 درصد جزو زمین های کشاورزی و حدود یک درصد بقیه نیز جزو حوزه شهری است.
طبیعت دماوند شامل تنوع گونه های کمیاب می باشد و دارای جانورانی همچون کل، بز، میش، پلنگ به عنوان عمده ترین حیوانات موجود حیات وحش شهرستان و علاوه بر آن پرندگان گوناگونی نظیر کبک، تیهو، کبک دری، پرندگان شکاری مانند عقاب طلایی، قرقی، دلیجه میباشد. این شهرستان از لحاظ کشاورزی نیز بسیار حائز اهمیت بوده و بخش قابل توجهی از محصولات کشاورزی مورد نیاز استان تهران را تامین میکند؛ و از معروفترین محصولات آن میتوان از سیب دماوندی نام برد.

         این یک گوید بیا به ســــیب دماوند                                   آن یک گوید بیا به آلوی قزوین 
                                                                                                    (ملک الشعرای بهار)

آثار تاريخی و فرهنگی موجود در شهرستان دماوند نيز از دید آنوبانینی نمايشگر قدمت تاريخی اين منطقه از استان تهران است. برج و مقبره شبلی که مربوط به قرن 5 هجری قمری است، معروف ترين بنای تاريخی ناحيه بوده و قلعه باستانی گل خندان که در دوره ساسانی ساخته شده، از ديگر آثار تاريخی شهرستان دماوند است. مساجد، امام زاده ها و بقعه ها که به سده های مختلف تعلق دارند، نيز در قسمت های مختلف شهرستان دماوند پراکنده شده اند و از جمله آثار تاريخی استان تهران به شمار می آيند. 
چند دهه قبل نزدیک شهر دماوند دو ظرف سفالین قرمز رنگ، بدون پایه به طور اتفاقی به دست آمد. قسمتی از ظرف به شکل سر گوزن بود و نیز در همین مکان دو سکه از فرهاد دوم (۱۳۸ پ.م) و مهرداد دوم (۸۸-۱۲۳ پ.م) اشکانی کشف شد. همچنین روی یک مهر ساسانی که در دماوند کشف شد، نام دمباوند حک شده است. در متون اسلامی نیز نام این محل به صورت دنباوند آمده است. 
شاهنامه فردوسی را میتوان در شمار اسناد قدیمی که از دماوند نام برده است، به شمار آورد. فردوسی بارها از این شهر در شاهنامه نام برده است. کوه دماوند آشیانه سیمرغ، محل پرورش زال، محل به بند کشیده شدن ضحاک مار دوش توسط فریدون و  محل و قوع بسیاری از اسطوره های ایرانی است.

           بیاورد ضــــحاک را چون نوند                                            به کوه دماوند کردش به بند 
                                                                                                    (شاهنامه فردوسی)
.........................................................................................................................................

فیروزکوه

     
خورشید اگر ز گنبد فیروزه سر زند                                         فیروزکوه مطلع این آفتاب شد 
                                                                                                (ادیب الممالک فراهانی)

شهرستان فیروزکوه در شرق شهرستان دماوند قرار گرفته و شرایط آب و هوایی سردتری در مقایسه با شهرستان دماوند دارد. آثار تاريخی و فرهنگی متعددی نيز در شهرستان فيروزکوه قرار گرفته که قدمت تاريخی اين منطقه را می نماياند. نقش برجسته تنگ واشی که به دوره قاجاريه تعلق دارد، کاروان سراها و قلعه های قديمی، قبرستان های تاريخی و کهن به همراه بقعه امام زاده های متعددی که در اين شهرستان وجود دارند، از جاذبه های تاريخی شهرستان فيروزکوه به شمار می آيند. به نظر آنوبانینی آنچه بر اهیمت گردشگری این شهرستان می افزاید شرایط آب و هوایی و جاذبه های طبیعی گردشگری آن است. وجود غار بورنیک و دریاچه آهنگ، رودخانه حبله رود و باغات سر سبز از جاذبه های طبیعی این منطقه هستند. در حال حاضر بیشترین بازدید از منطقه بخاطر بازدید از روستای ساواشی و تنگه واشی و حجاریهای دوره قاجاریه در مسیر رودخانه حبله رود انجام می گیرد و به نوعی می توان گفت که فیروزکوه نیز از نظر عملکرد گردشگری، بیشتر در سطح محلی و استانی عمل می کند. از طرف دیگر آثار فرهنگی موجود که بیشترین تعداد آن امامزاده ها و قلعه ها هستند، بیشتر در سطح خود شهرستان دارای اهمیت بوده و در سکونت گاههای روستایی شهرستان پراکنده اند.
.........................................................................................................................................
قائمشهر
شهرستان قائم‌شهر یكی از شهرستان‌های استان مازندران است كه در شمال این استان واقع شده است. شهرستان قائم شهر از شمال به جویبار، ‌از شرق به ساری، از جنوب به سوادكوه و از غرب به بابل محدود می‌شود. قائمشهر به لحاظ عبور ارتباط ریلی و جاده فیروزكوه و نزدیكی به شهرهای بابل و ساری از موقعیت ممتازی در استان برخوردار است. 
قائم شهر احتمالا در گذشته محل زندگی اقوام تپوری بوده و در متون تاریخی به نام جمنو، چمنو، جمنان، علی آباد شاهی و قائمشهر خوانده  شده است. از جمله دیدنی های این شهرستان علاوه بر مناظر بکر و دیدنی آن می توان به تپه باستانی طالقانی، برج  آرامگاهی سید محمد زرین نوا و سه تپه باستانی گردكوه جمنان، تپه امام‌زاده كتی در قائم شهر، دریاچه گل‌پل در جنوب شرقی قائم شهر، تكیه كردكلا در 28 كیلومتری شمال شرقی قائم شهر و چنار امام زاده یوسف رضا در محل بیمارستان رازی اشاره نمود. 
.........................................................................................................................................
محمود آباد
شهرستان محمودآباد یكی از شهرستان های زیبای مازندران است كه از شمال به دریای کاسپین (دریای مازندران)، از شرق به بابلسر، از جنوب به آمل و از غرب به نور محدود می‌شود. 
محمودآباد در گذشته پیش‌بندر آمل (و جزئی از آن) بوده و به عنوان یكی از كانون‌های حمل و نقل كالاهای تجاری ایران و روسیه ایفای نقش می‌كرد که با توسعه بنادر نوشهر و انزلی از اهمیت آن كاسته شد. 
محموآباد یكی از زیباترین سواحل دریای کاسپین (دریای مازندران) را دارد كه از نظر توسعه توریسم ساحلی از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. سواحل زیبای دریای کاسپین (دریای مازندران) مهم‌ترین جاذبه شهرستان محمودآباد را تشكیل می‌دهد.
.........................................................................................................................................
ساری
ساری، مركز استان مازندران است كه مهم ترین منطقه‌ استان به شمار آمده و یكی از جذاب‌ترین و زیباترین مناطق شمالی كشور ایران محسوب می‌شود. 
این شهر دارای قدمت تاریخی کهن است و در زمان سلوكیه به نام سیرنیكس شناخته می شده است. بعدها در دوره ساسانی به سارویه و در ادوار اسلامی به ساریه و ساری تغییر نام داد. شهرستان ساری از طبیعتی گیرا، جذاب و بسیار ارزشمند برخوردار بوده و همواره مورد نظر حكام محلی قرار داشته است. به همین لحاظ عمارت‌ها و كاخ‌های قدیمی در كنار طبیعت جذاب، مهم ترین دیدنی های این منطقه را تشكیل می‌دهند. 
خزرآباد، سواحل زیبای دریای کاسپین (دریای مازندران)، آبشار داراب كلا، پارك جنگلی میرزا كوچك خان، پارك جنگلی شهید زارع، پناهگاه حیات وحش دست تاز، رودخانه‌های متعدد، غار هیلدو و مجموعه تالابی سراندون و بالندون مهم ترین مناطق طبیعی و دیدنی این منطقه را تشكیل می‌دهند. آب انبار میرزا مهدی، آب انبار نو، امام زاده عباس، امام زاده یحیی، امام زاده عیسی بن كاظم و بقعه شاطر گنبد، برج رسكت، برج سلطان زین العابدین و مجموعه كاخ های فرح آباد نیز از جمله مهم‌ترین مكان‌های تاریخی و دیدنی این منطقه به شمار می‌آیند.
.........................................................................................................................................
بابلسر
شهرستان بابلسر یكی از شهرستان های زیبا و سبز مازندران است كه از شمال به دریای کاسپین (دریای مازندران)، از شمال شرق به جویبار از جنوب به بابل از جنوب غربی به آمل و از شمال غربی به محمود آباد محدود می‌شود. 
بابلسر در گذشته "مشهد سر" خوانده می شد و برخی معتقدند این مكان را از آن جهت مشهد سر می نامند كه راس امامزاده ابراهیم بن موسی الكاظم (ع) ملقب به ابو جواد در این مكان مدفون است. این شهر در سال 1311 هجری شمسی به بابلسر تغییر نام داد. 
بابلسر اكنون یكی از بهترین و زیباترین گردش‌گاه ها و استراحت‌گاه‌های شمال ایران به شمار می رود كه نقش توریستی و تفریحی آن، این شهر را به یكی از جاذبه های گردشگری جدید تبدیل كرده است. از مراكز دیدنی آن می توان برج آرامگاهی امامزاده ابراهیم (ع)، دانشكده ادبیات (هتل قدیم بابلسر)، پل فلزی، بنای شهربانی، بنای بهداری و میدان اصلی شهر را نام برد

 



برچسب ها: ,
امتياز : 0 | نظر شما : 1 2 3 4 5 6 | لينك ثابت
ادامه مطلب...
نوشته شده در تاريخ سه شنبه 29 شهريور 1390 توسط مازرون
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک